Uzasadnienie
Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S wpłynęła, za pośrednictwem organu, skarga P. J. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w S. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że bezczynność organu polega na nierozpoznaniu, zgodnie z kpa, pisma z dnia [...] "Kolejność sposób rozstrzygnięcia, jego stan wniosku z 05/07.04 r." Jednocześnie wniósł o ukaranie przez organ winnego pracownika.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że pismem z dnia [...] r. udzielono informacji publicznej w zakresie wniosku z [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
W świetle powyższego przepisu, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2007 r., sygn. akt V SAB/Wa 2/07, LEX nr 337771) i dotyczy sytuacji, w których organy administracji nie podejmują nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc istnienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu.
W niniejszej sprawie P. J. zarzuca organowi bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] r. określonego przez skarżącego jako wniosek o udzielenie informacji publicznej na temat czynności podjętych w sprawie jego poprzedniego wniosku z dnia [...] r.
Jak wynika z akt sprawy organ udzielił odpowiedzi na powyższe pytanie informując skarżącego, że w dniu [...] r. udzielono informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem z dnia [...] r.
Wniosek skarżącego z dnia [...] r., skierowany do organu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej zawiera pytanie zgłoszone w indywidualnej sprawie o stan tej sprawy, wszczętej wcześniejszym wnioskiem tj. z [...] r. Zatem skarżący domaga się wyjaśnień odnośnie podjętych czynności w jego sprawie i sposobu załatwienia tej sprawy, natomiast w skardze wyraża niezadowolenie w kwestii działalności organu i postępowania pracowników tego organu w jego sprawie.
Stwierdzić należy, że przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie przewidują trybu kontrolnego w zakresie prowadzonych spraw.
W tej sytuacji nie ma podstaw prawnych do uruchomienia dalszego trybu kontrolnego, instancyjnego, również sądowoadministracyjnego.
Nadto należy wskazać, że w myśl art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art.
6. Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483) prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podmioty o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej będącej w ich posiadaniu. Podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznych są szeroko pojęte władze publiczne, a także podmioty dysponujące majątkiem publicznym oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.
Bez wątpienia organy prokuratury mieszczą się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej i jako organy władzy publicznej zobowiązane są do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych.
Stąd też Prokurator Okręgowy w S. jest organem władzy publicznej, zaś akta prowadzonych przez niego spraw, bez względu na ich rodzaj i charakter, zawierają informację o jego działalności i tym samym mają walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W świetle art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej przepisy tej ustawy nie naruszają przepisów innych ustawy określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, co oznacza, że stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej jest niedopuszczalne w przypadku, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznych, dostępne są w innym trybie, w oparciu o przepisy innych ustaw.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem analiza przedmiotowej skargi oraz wniosku z dnia [...] r. prowadzi do stwierdzenia, że wniosek ten dotyczy stanu sprawy i sposobu jej załatwienia, wszczętej wcześniejszym wnioskiem P. J, a zatem jego uprawnienie do informacji o stanie sprawy zarejestrowanej w Prokuraturze Okręgowej w S, jak również prawo do wglądu do akt tej sprawy będzie wynikało z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 sierpnia 2007 r. regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2007 Nr 169, poz. 1189 ze zm.), wydanego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tj. Dz. U 2008r. Nr 7, poz. 39 ze zm.).
Zgodnie z § 295 ww. rozporządzenia wpływające do prokuratury skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 i 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) podlegają załatwieniu zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46). Skargę na czynności lub zachowanie prokuratora lub innego pracownika prokuratury rozpatruje jego przełożony (§ 296 rozporządzenia z dnia 27 sierpnia 2007 r.)
W odniesieniu do treści skargi, w szczególności odnośnie żądania ukarania pracownika organu za "oczywistą bezczynność", wyjaśnić należy, że w sprawach skarg na działalność Prokuratora Okręgowego, czy też pracowników tego organu właściwy będzie tryb skargowo-wnioskowy z Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Także prawo do informacji o stanie sprawy dotyczącej skargi na działalność Prokuratora wniesionej w wyżej wskazanym trybie będzie wynikało z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Postępowanie skargowe kończy się czynnością faktyczną, czyli zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi lub o odmownym jej załatwieniu. Zawiadomienie to nie podlega skardze do sądu administracyjnego, może być natomiast podstawą nowej skargi w trybie skarg i wniosków. Czynności takie nie mieszczą się bowiem w kategorii czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2004 r., II SA/Wr 3/04, niepublikowane).
W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że skoro wnioskodawca ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie to wyłączone jest stosowanie trybu z ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem przedmiotowa skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania ww. wniosku jest niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak na wstępie postanowienia.