Uzasadnienie
Strona postępowania tj. P. spółka z.o.o. z siedzibą w W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika złożyła skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie postępowania odwoławczego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego.Powyższa skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 12 maja 2023r.(k.nr-11).
W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w dniu 13 kwietnia 2023r wniosła do organu ponaglenie, wskazując, że od dnia wniesienia odwołania upłynął termin do załatwienia sprawy, a organ nie poinformował skarżącego o przyczynach nierozpoznania sprawy w ustawowym terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej, z uwagi na wydanie ostatecznej decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji i jej doręczenie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 10 maja 2023r (EPO), a więc przed terminem złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył, co następuje.
Merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza ustalenie, czy jest ona dopuszczalna. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 2 ww. ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259tj., zwaną dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a tego przepisu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Jak stanowi art. 149 § 1 p.p.s.a. w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, sąd:
- 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),
- 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),
- 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3),
- 4) jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a),
- 5) w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b),
- 6) w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2).
W przypadku nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części, stosownie do art. 151 p.p.s.a.
Pojęcie przewlekłości zdefiniowane zostało w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej k.p.a.) jako: postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
W tym kontekście wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, przesądził, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W powyższej uchwale jasno wskazano więc, że zakończenie postępowania administracyjnego przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, uniemożliwia jej rozpoznanie. Sąd nie może w takiej sytuacji badać, czy przed jej zakończeniem organ prowadził postępowanie w sposób przewlekły.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd wskazuje, że skarżąca spółka w dniu 12 maja 2023 r. wniosła (nadając pocztą) skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Tymczasem w dniu 10 maja 2023 r. organ II instancji doręczył pełnomocnikowi skarżącej spółki ostateczną decyzje utrzymującą decyzje organu I instancji w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego.
W okolicznościach niniejszej sprawy, jak z przedstawionej odpowiedzi na skargę spółki, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało na dzień wniesienia skargi do sądu w przewlekłości, bowiem w dniu 10 maja 2023 r., doręczyło pełnomocnikowi skarżącej spółki ostateczną decyzję.
Wobec powyższego Sąd uznał, że wniesiona skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie mogła odnieść skutku i jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż podane w punktach 1-5a) wniesienie skargi bylło niedopuszczalne. Dlatego Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od niniejszej skargi, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.