Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Sz 97/22

Uzasadnienie

Pismem z dnia 26 lutego 2022 r. D. J. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w W. w przedmiocie udzielenia informacji.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że Sędzia Sądu Rejonowego D. wydając postanowienia w sprawach II Ko [...] oraz II Ko [...] "kompletnie przekłamała" całokształt okoliczności dotyczących dozorów prowadzonych w sprawach II K [...] i II K [...], gdyż próbowała przedstawić sytuację dozorowanego w jak najgorszym świetle m.in. twierdząc, że dozorowany miał się uchylać od dozoru i nie przekazał nr telefonu kuratorowi.

Jednak w ocenie skarżącego najbardziej rażącym uchybieniem sędzi D. było powołanie się w wydanych przez nią postanowieniach na popełnienie kolejnych przestępstw przez skarżącego. Wskazał, że kilkukrotnie ponaglono o ujawnienie na jakie popełnione przestępstwa powoływała się sędzia D. wraz ze wskazaniem sygnatur i dat potwierdzających jego winę wyroków.

Do skargi załączył m.in. ponaglenie do udzielenia ww. informacji z dnia 23 lutego 2022r., jak też dwa postanowienia Sądu Rejonowego w W. II Wydziału Karnego w sprawach o sygn. akt II Ko [...] oraz II Ko [...].

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Rejonowego w Wałczu domagając się jej odrzucenia lub oddalenia wyjaśnił, iż z treści skargi wynika, że dotyczy ona spraw Sądu Rejonowego w W. o sygn. akt II Ko [...] oraz II Ko [...]. Zdaniem Prezesa, nie jest to sprawa administracyjna, a pismo skarżącego w postępowaniu wykonawczym. Stronie udzielono odpowiedzi na wszelkie zapytania oraz przesłano odpisy postanowień w tej sprawie. Z dołączonych przez skarżącego dokumentów wynika, że dysponuje on odpisami postanowień w tych sprawach, jak też odpisami postanowień Sądu II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.).

Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania prowadzona być może tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a.

Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty, a zatem kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach ściśle przez ustawę określonych. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 p.p.s.a. nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W takiej sytuacji również bezczynność w takim zakresie nie może być poddana kontroli sądowoadministracyjnej.

Odnosząc treść przywołanych przepisów do materii objętej badaną skargą należy przyjąć, że nie mieści się ona w żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kategorii bezczynności podlegających kognicji sądów administracyjnych.

Analiza złożonej skargi jak i jej załączników dowodzi, że skarżący bezczynności Prezesa Sądu upatruje w braku podjęcia czynności w sprawie jego wniosku o udzielenie informacji na jakie popełnione przez skarżącego przestępstwa powołała się sędzia Sądu Rejonowego w wydanych postanowieniach w sprawach o sygn. akt II Ko [...] oraz II Ko [...]. Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący zarówno w ponagleniu z dnia [...] lutego 2022 r. jak i skardze nie wskazywał, aby jego intencją było uzyskanie informacji publicznej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ani też nie powoływał się na przepisy tej ustawy.

Niewątpliwie przedmiotem skargi nie jest zatem bezczynność powstała w ramach realizacji zadań organu administracji publicznej i nie dotyczy czynności z zakresu administracji publicznej. Prezes Sądu Rejonowego jest organem Sądu Rejonowego, zaś działania podejmowane przez Prezesa jako organu takiego Sądu w sprawie złożonego przez skarżącego wniosku o udzielenie informacji nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zarazem wskazać należy, że sądy administracyjne nie sprawują zewnętrznego nadzoru nad działalnością prezesa sądu powszechnego, bowiem takiej kompetencji nie przewidują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy aktów regulujących składanie przez strony postępowania przed sądami powszechnymi wniosków. Skarga okazała się tym samym niedopuszczalna.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.