Uzasadnienie
J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, zarzucając, iż jako organ nadzoru wobec Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, nie rozpoznał środków zaskarżenia w postaci odwołania i zażalenia z dnia 11 grudnia 2009 r., a także nie podjął wnioskowanych czynności nadzorczych w celu wyeliminowania z porządku prawnego RP wadliwego postępowania gabinetowego przed CK w sprawie nadania stopni i tytułów naukowych, a także oczywiście wadliwych decyzji CK o odmowie zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu skarżącemu stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych.
Jednocześnie wskazał, iż obszerne pismo skarżącego w tej kwestii z dnia 16 grudnia 2010 r. pozostaje bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, że w dniu 24 grudnia 2010 r. J. T. zwrócił się do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z prośbą o podjęcie działań przewidzianych przepisami k.p.a. w celu usunięcia wadliwej decyzji Centralnej Komisji dl Spaw Stopni i Tytułów o odmowie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału [...][...] z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu stopnia doktora habilitowanego nauk [...].
Organ stwierdził, iż Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie przysługują uprawnienia nadzorcze w stosunku do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, nie może on zatem dokonać oceny zasadności i poprawności uchwał wydawanych przez Centralną Komisję. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, Centralna Komisja działa przy Prezesie Rady Ministrów i w zakresie wydawanych przez nią decyzji pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej. Świadczy o tym również orzecznictwo, które statuuje Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów w postępowaniu administracyjnym w roli ministra.
Wobec powyższego, nie jest możliwe zbadanie przez Ministra postępowania Centralnej Komisji w sprawie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału [...].
W związku z powyższym, w dniu [...] lutego 2011 r. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał postanowienie o przekazaniu według właściwości do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów wniosku J. T. w sprawie podjęcia działań przewidzianych przepisami k.p.a. w celu usunięcia "wadliwej decyzji CK" o odmowie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk [...].
Skarżący wezwany do sprecyzowania skargi i wskazania, którego z wymienionych w skardze pism dotyczy zarzut bezczynności, w piśmie z dnia 8 października 2011 r. podał, iż jego skarga dotyczy "ciągłego czynu bezczynności opisanego we wskazanych w niej pismach (ostatnie z dnia 16 grudnia 2011 r.) oraz wielu innych, na które organy państwowe nie reagowały oraz przez okres siedmiu lat nie przeprowadziły prostej czynności zatwierdzenia uchwały o nadaniu mu stopnia doktora habilitowanego".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
Oznacza to, że w przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
W ocenie Sądu skarga J. T. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie zasługuje na uwzględnienie.
Z akt sprawy i wyjaśnień skarżącego podanych w piśmie z dnia 28 października 2011 r. wynika, iż oczekuje on od wskazanego wyżej organu podjęcia działań w sprawie zatwierdzenia uchwały o nadaniu mu stopnia doktora habilitowanego.
Zasadnie organ wyjaśnia, iż Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie przysługują uprawnienia nadzorcze w stosunku do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, nie może on zatem dokonać oceny zasadności i poprawności uchwał podejmowanych przez Centralną Komisję.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.) Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów działa przy Prezesie Rady Ministrów i w zakresie wydawanych przez nią decyzji pełni funkcje centralnego organu administracji rządowej.
Ministrowi Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie można zatem czynić zarzutu bezczynności w sprawie pozostającej w kompetencji innego organu i ostatecznie przez Centralną Komisję zakończonej.
Pismem z dnia 26 listopada 2010 r. skarżony organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na korespondencję w sprawie odmowy zatwierdzenia uchwały przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów, natomiast postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r., na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał według właściwości do Centralnej Komisji wniosek J. T. o "podjęcie działań przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego w celu usunięcia wadliwej decyzji CK o odmowie zatwierdzenia uchwały".
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.