Uzasadnienie
Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) tzn. powinna zawierać, m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, a także określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
W dniu 18 listopada 2014 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie rozpoznania trzydziestu wniosków o udostępnienie informacji publicznej. W związku z niemożliwością jednoznacznego ustalenia, który z wniosków o udostępnienie informacji publicznej jest przedmiotem skargi, skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2015 r. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie daty i przedmiotu wniosku, którego organ nie rozpoznał w terminie prawem przewidzianym oraz do złożenia pisma precyzującego w odpowiedniej ilości egzemplarzy (po dwa do każdej sprawy).
W wykonaniu zarządzenia skarżący przesłał pismo z dnia 6 lutego 2015 r., które nie stanowiło jednak prawidłowego wykonania zarządzenia. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 16 lutego 2015 r. Sąd ponownie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez określenie przedmiotu wniosków o udostępnienie informacji publicznej w formie kserokopii wniosków, których nie rozpoznał Naczelnik Urzędu Skarbowego W. Sąd pouczył również skarżącego o konsekwencjach nieusunięcia braków formalnych skargi i zakreślił siedmiodniowy termin do jej uzupełnienia.
Wezwanie Sądu z dnia 18 lutego 2015 r., zostało doręczone w dniu 24 lutego 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach nieusunięcia braków skargi, nie wykonał powyższego wezwania, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.