Uzasadnienie
W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia 13 stycznia 2016 r., (k-30) adwokat J. S. został wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej T. G. (k- 48). Skutkiem powyższego wyznaczony pełnomocnik, w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającego skargę, wydanego w dniu 13 maja 2016 r., (k-55) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k-77) wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Ponadto oświadczył, że koszty te nie zostało opłacone przez jego mocodawcę ani w całości ani w części.
Na wstępie należy podnieść, iż z dniem 01 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461, tekst jednolity) przestało obowiązywać.
W nowym rozporządzeniu znalazł się zapis § 22 mówiący, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Bezspornym jest, iż przedmiotowa sprawa została wszczęta w dniu 16 listopada 2015 r., (data wpływu skargi do Sądu), jednakże profesjonalny pełnomocnik został wyznaczony do reprezentowania interesów skarżącego po dacie 1 stycznia 2016 r., a skoro tak do wyliczenia kosztów pomocy świadczonej przez pełnomocnika należało zastosować stawki przyjęte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej przez adwokata z urzędu, za sporządzenie i wniesienie skargi albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika - z akt sądowych wynika, że pełnomocnik po wydaniu wyroku z dnia 13 maja 2016 r., oddalającego skargę sporządził opinię z dnia 12 lipca 2016 r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, należało uznać, że opłata wynagrodzenia w wysokości 240 zł (50 % opłaty maksymalnej) jest adekwatna do udziału adwokata w niniejszym postępowaniu. Stawka ta zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), czyli o kwotę 55,20 złotych co w konsekwencji daje kwotę 295,20 złotych.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 4 ust. 1 i 2 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. b i § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, orzeczono jak w sentencji.