Uzasadnienie
K. N. w dniu 16 marca 2010 r. złożył za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 lutego 2010 r. o udzielenie czasu wolnego od służby za czas wykonywania czynności służbowych w czasie dyżurów domowych oraz w związku z nieprzestrzeganiem przepisów dotyczących dopuszczalnego czasu trwania dyżurów i ich liczby w miesiącu, a także nieudzielaniem czasu wolnego z tytułu przekroczenia przewidzianych przepisami norm służby w latach 2007 – 2009, na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 ustawy o Policji.
Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na:
- • decyzje administracyjne,
- • postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- • postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- • inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa
- • bezczynność organów w przypadkach określonych wyżej.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, albo - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
Oznacza to, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy daną sprawę można zakwalifikować jako sprawę administracyjną, którą organ administracji publicznej może rozpatrzyć w formie decyzji, postanowienia lub innego aktu.
Ustawa o Policji oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie upoważnień ustawowych nie wskazują aby do zakresu spraw administracyjnych, które podlegają rozpatrzeniu we wskazanej wyżej formie, należały sprawy z zakresu udzielania czasu wolnego od służby za czas wykonywania czynności służbowych w czasie dyżurów domowych. Skoro zatem organ nie ma żadnego ustawowego obowiązku wydania w przedmiotowej sprawie aktu określonego w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, to skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.
Na marginesie Sąd zauważa, iż wniosek K. N. z dnia 1 lutego 2010 r. jest rozpoznawany w trybie przepisów działu VIII Kpa. Postępowanie administracyjne dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII Kpa nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 104 Kpa, tj. w drodze decyzji lecz zawiadamia stronę o sposobie załatwienia wniosku. Od zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi lub wniosku nie przysługuje odwołanie jak również skarga do sądu administracyjnego. Skarga do sądu nie przysługuje również na bezczynność organów w sprawach skarg i wniosków.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w postanowieniu