Uzasadnienie
H. N. – skarżąca w niniejszej sprawie, przy piśmie z [...] lutego 2020 r. wniosła za pośrednictwem Urzędu Gminy [...] (za pośrednictwem platformy ePUAP) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej
Zarządzeniem z 26 marca 2020 r., którego próba doręczenia skarżącej nastąpiła przy piśmie Sądu z 24 kwietnia 2019 r., wysłanym drogą elektroniczną, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie złożonej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalejp.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanejustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania tego pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8 art. 74a p.p.s.a.).
Mając na uwadze podjętą próbę doręczenia skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP ww. wezwania, przyjąć należy, że zostało ono dokonane w dniu 11 maja 2020 r., bowiem dzień 9 maja 2020 r., jako pierwszy następujący po upływie czternastu dni określonych w ww. przepisie, przypadł w sobotę.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z obowiązku usunięcia ww. braku formalnego skargi, ponieważ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłała zarówno odpisu skargi opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak i nie podpisała złożonej skargi osobiście.
Nie można w konsekwencji przyjąć, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona z dochowaniem wskazanego ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunku formalnego i z tego względu winna być odrzucona.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak wpkt 1 sentencji postanowienia, o kosztach zaś orzekł w pkt 2, w myśl art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.