Uzasadnienie
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 28 listopada 2015 r. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie danych osobowych.
W dniu 8 lutego 2016 r. Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydała zarządzenie o wezwaniu skarżącej do podania czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Wezwano również organ do podania czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. S. wystąpiła z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych stwierdził, że skarżąca nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Również skarżąca w piśmie z dnia 24 lutego 2016 r. stwierdziła, że zażalenia do organu wyższego stopnia nie składała, natomiast wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczy aktów i czynności organu, a nie stanu bezczynności. Jednak w załączeniu ww. pisma skarżąca nadesłała kopię adresowanego do organu pisma z dnia 20 lutego 2016 r. które zatytułowane zostało "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa". Do kopi wezwania dołączyła kopię potwierdzenia nadania w dniu 22 lutego 2016 r., tego pisma do organu
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skarg na przewlekłość lub bezczynność organu polegającą na nie zajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w określonej prawem formie, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) dalej kpa.
Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy, że analiza akt administracyjnych sprawy wykazała, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność GIODO, skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa – nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa.
Znajdująca się w aktach sprawy kopia pisma skarżącej pt. "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 20 lutego 2016 r. (pismo nadane w I. Sp. z o.o. w dniu 22 lutego 2016 r.) świadczy o tym, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało wniesione do organu już po wniesieniu skargi na bezczynność. Za datę nadania skargi do sądu należy przyjąć dzień 28 listopada 2015 r. (data pieczęci na kopercie).
Wskazany stan faktyczny nie spełnia normy art. 52 ppsa. Skarga na bezczynność musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie.
Wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi na bezczynność, jak miało miejsce w niniejszej sprawie, czyni skargę niedopuszczalną. Skarżąca wnosząc skargę z dnia 28 listopada 2015 r. nie wyczerpała przysługującego środka zaskarżenia na drodze administracyjnej przed wniesieniem skargi.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.