Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] listopada 2020 r. I. Z. (dalej: "skarżący") wystąpił do Komendanta Stołecznego Policji (dalej: "KSP", "organ") o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
- 1. stopień, zajmowane stanowisko, imię i nazwisko wszystkich funkcjonariuszy Policji biorących udział w interwencji w dniu [...] listopada 2020 r. w W. opisanej w artykule https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,26526279,starcia-podczas-protestu-interweniowali-policjancji-w-cywilu.html#e=RelRecImg2;
- 2. treść notatek służbowych sporządzonych przez tych funkcjonariuszy z dnia pełnienia służby;
- 3. stopień, zajmowane stanowisko, imię i nazwisko wszystkich funkcjonariuszy Policji pełniących służbę w dniu [...] listopada 2020 r. na terenie miasta Warszawa bez umundurowania.
Decyzją z [...] stycznia 2021 r. nr [...] KSP odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej.
W uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia organ, powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca ograniczenie podmiotowego prawa do informacji, określona w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 2176; dalej: "u.i.d.p."). Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu 13 stycznia 2021 r. (vide karta nr 20 akt administracyjnych nadesłanych do sprawy o sygn. II SAB/Wa 76/21).
W dniu [...] stycznia 2021 r. skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (korzystając z platformy komunikacji elektronicznej ePUAP) skargę na bezczynność KSP, wnosząc o:
- 1. uznanie, że organ dopuścił się bezczynności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."),
- 2. zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie informacji objętej wnioskiem,
- 3. zasądzenie od organu zwrotu wszelkich ewentualnych kosztów postępowania sądowego.
W piśmie z [...] stycznia 2021 r. zatytułowanym "Skarga" skarżący uzupełnił swoją uprzednią skargę z [...] stycznia 2021 r. o żądanie wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,
W odpowiedzi na skargę (pismo z [...] stycznia 2021 r., uzupełnione pismem z 11 lutego 2021 r.) KSP wniósł o jej oddalenie i obciążenie skarżącego kosztami postępowania, akcentując, że wniosek skarżącego z [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej rozpatrzył decyzją odmowną z [...] stycznia 2021 r., w związku z czym organ nie pozostawał w bezczynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 1 § 2 ww. ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.
Ponadto według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
W przedmiotowej sprawie kluczowy jest fakt, iż przed wniesieniem skargi do tut. Sądu – co nastąpiło [...] stycznia 2021 r. – KSP wydał decyzję z [...] stycznia 2021 r. nr [...] odmawiającą skarżącemu udzielenia dostępu do wnioskowanej. Tym samym organ – przed wywiedzeniem skargi na jego bezczynność do Sądu - zakończył postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z [...] listopada 2020 r. o udzielenie informacji publicznej.
W tym miejscu podkreślić należy, że w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ww. uchwale bezczynność została zdefiniowana jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych bądź w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, iż organ jest bezczynny, jeżeli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a.
NSA zaznaczył również, że skarga na bezczynność organu ma zmierzać do usunięcia stanu bezczynności, a dążenie do zdobycia prejudykatu w postępowaniu odszkodowawczym powinno stanowić jedynie cel subsydiarny. Zatem skargę wniesioną już po wydaniu przez organ decyzji należy uznać za niedopuszczalną, bowiem w chwili wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności.
Okoliczność, iż skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność organu już po wydaniu przez KSP odmownej decyzji kończącej postępowanie wszczęte na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w wyż. cyt. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.