Uzasadnienie
Na wstępie należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, sąd administracyjny odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi T. L. uczynił bezczynność inspektorów pracy w sprawie ustalenia ilości niewykorzystanego urlopu. Sprawa ta była rozpatrywana przez Głównego Inspektora Pracy w trybie skargowym, regulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Według doktryny oraz utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych postępowanie w sprawie skarg i wniosków nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Ponadto należy zauważyć, że zarzut bezczynności organu nie znajduje odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy. Z nadesłanych przez organ dokumentów wynika, że Główny Inspektor Pracy odpowiedział na wszystkie pisma skarżącego, a więc nie pozostawał w bezczynności w stosunku do skarżącego.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.