Uzasadnienie
E. F. pismem z dnia 5 grudnia 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2001 r., tj. z dniem uprawomocnienia się postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...], sygn. akt [...] z dnia [...] grudnia 2000 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem decyzją z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] stwierdził, iż skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] grudnia 1975 r. z zachowaniem wszelkich uprawnień, przysługujących oficerowi zwolnionemu ze służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień. Wskazał, że powyższa decyzja została utrzymana w mocy decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...], a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA 1215/01, potwierdził jej prawidłowość.
Jednocześnie organ wniósł ewentualnie o odrzucenie wniesionej skargi, wskazując, że sprawa ze skargi E. F. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2001 r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 156/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Oznacza to, że prawomocne osądzenie danej sprawy odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w tej samej materii.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że sprawa ze skargi E. F. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2001 r. została już prawomocnie osądzona. Jak wynika bowiem z akt sprawy II SAB/Wa 156/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lipca 2013 r. oddalił skargę E. F. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej we wskazanym wyżej przedmiocie, a wyrok ten jest prawomocny od dnia 9 sierpnia 2013 r.
Oznacza to, że w chwili złożenia do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 5 grudnia 2014 r., pomiędzy stronami została już prawomocnie osądzona sprawa o sygn. akt II SAB/Wa 156/13, mająca za przedmiot tę samą bezczynność co wniesiona skarga.
Prawomocne zakończenie przed sądem tożsamej sprawy stwarza stan rzeczy osądzonej i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu po zakończeniu postępowania w tej samej materii.
Nie jest więc możliwe skuteczne wniesienie przez E. F. kolejnej skargi na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w tym samym przedmiocie i w związku z tym, niniejszą skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.