Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] października 2007 r. Z. L. zarzucił Ministrowi Sprawiedliwości bezczynność w przedmiocie wniosku z dnia [...] września 2007 r. o sprostowanie pouczenia zawartego w postanowieniu Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie nieważności postanowienia Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Postanowienie o odmowie sprostowania pouczenia decyzji (odpowiednio postanowienia), wydane na podstawie art. 111 § 1 k.p.a., jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie), nie kończy postępowania w sprawie i nie jest także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie mieści się też w katalogu rozstrzygnięć, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. (por. postanowienie NSA z dnia 09 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Łd 2411-2412/01, niepubl.)
Skoro zatem skarżący zarzucił Ministrowi Sprawiedliwości nierozpatrzenie wniosku o wydanie postanowienia niezaskarżalnego w oparciu o przepis art. 111 § 1 k.p.a., a podnoszona przez stronę bezczynność organu nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.