Uzasadnienie
Minister Edukacji Narodowej, działając na podstawie art. 9b ust. 6 w zw. z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania kwalifikacyjnego na wniosku z dnia [...] czerwca 2003 r., decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], odmówił B. P. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Pismem z dnia [...] lutego 2008 r., zatytułowanym "odwołanie od decyzji odmowy wydania aktu nadania stopnia awansu zawodowego - nauczyciel dyplomowany" B. P. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji.
W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek Minister Edukacji Narodowej dnia [...] sierpnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Pismem z dnia 07 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego – 09 lipca 2009 r.) B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, której przedmiotem uczyniła bezczynność Ministra Edukacji Narodowej, polegającą na nierozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W skardze skarżąca wniosła o: nakazanie Ministrowi Edukacji Narodowej wydania aktu nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego; nakazanie zwrotu dokumentów złożonych w MEN wraz z wnioskiem o wszczęcie postępowania kwalifikacyjnego; obciążenie MEN kosztami postępowania sądowego; zasądzenie od MEN zwrotu kosztów poniesionych w związku z postępowaniem przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; nałożenie na MEN grzywny w wysokości 10-krotnego średniego wynagrodzenia miesięcznego.
W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał, iż wobec rozpatrzenia odwołania skarżącej z dnia [...] lutego 2008 r. i zakończenia postępowania wydaniem przez Ministra Edukacji Narodowej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], przedmiotowa skarga na bezczynność jest nieuzasadniona i winna być oddalona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 par. 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Natomiast stosownie do treści art. 149 ww. ustawy, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 par. 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika – gdy chodzi o decyzję administracyjną – że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność organu jest – jak w niniejszej sprawie – doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.
Z przytoczonego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, Minister Edukacji Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Ministra Edukacji Narodowej nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Ww. decyzja został doręczona skarżącej w dniu 18 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych).
Celem skargi na bezczynność jest zobowiązanie organu do wydania określonego aktu, czy dokonania czynności. W związku z powyższym, gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu staje się bezprzedmiotowe.
Dodać jedynie należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może oceniać zgodności z prawem wydanej decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r., gdyż kontroli takiej można dokonać jedynie w ramach odrębnego postępowania, którego przedmiotem byłaby skarga na tę decyzję.
Z tych względów, wobec braku przedmiotu zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 par. 1 pkt 3 i par. 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.