Uzasadnienie
W. S., powołując się na ustawę z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w dniu [...] października 2011 r. złożył do Wójta Gminy K. wniosek o udzielenie mu szczegółowych informacji nt. "wszystkich inwestycji prowadzonych na terenie gminy K. przez gminę, na gruntach o nieuregulowanych stanach prawnych od 1991 r. do dnia dzisiejszego. Chodzi o wskazanie przedmiotu inwestycji, dokładnego miejsca inwestycji, czasookresu, kosztów poniesionych lub planowanych do poniesienia, a także wskazania uchwał rady gminy, jeśli były konieczne do zatwierdzenia ww. inwestycji".
W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r., Wójt Gminy K., wezwał ww. do określenia w terminie 14 dni sformułowania "prowadzenie inwestycji na gruntach o nieuregulowanym stanie prawnym". Poinformował, że w przypadku, gdy wnioskodawca nie ustosunkuje się do wezwania, zajdzie podstawa do wydania decyzji o umorzeniu postępowania.
Wójt Gminy K., pismem z dnia [...] stycznia 2012 r., powołując się na art. 9, art. 64 § 2 w z. art. 93 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), powiadomił W. S., że w związku z nieusunięciem braków w jego wniosku z dnia [...] października 2011 r., wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
W dniu [...] października 2011 r. W. S. wniósł o Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie jego wniosku z dnia [...] października 2011 r.
Skarżący wniósł o:
- 1) zobowiązanie skarżonego do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji publicznej i stwierdzenia, że organ rażąco naruszył prawo,
- 2) wymierzenie organowi grzywny,
- 3) zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o umorzenie postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) ewentualnie o oddalenie skargi, na podstawie art. 151 powyżej określonej ustawy. Organ podał m.in., że skarżącemu nie chodzi o otrzymanie informacji publicznej, a dokumentów, które będzie mógł wykorzystać w sprawach własnych. Działania skarżącego w tym zakresie nasiliły się po przyznaniu mu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pomocy prawnej w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania i przyznania prawa do profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Zdaniem Sądu, skarga W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie z przyczyn w niej podanych.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 153 z późn. zm.), każda informacja publiczna o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.
W świetle powyżej przytoczonego przepisu żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną.
Przedmiot postępowania w niniejszej sprawie ma kluczowe znaczenie, gdyż powoduje on, że w sprawie będą miały zastosowanie przede wszystkim przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, która kompleksowo reguluje tryb rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej i zakończenia postępowania w formie w niej przewidzianej.
W rozpoznawanej sprawie organ w sposób nieuprawniony stosował, posiłkowo, przepisy Kpa, w sytuacji, gdy w sprawie nie wydano decyzji, jak również postępowanie nie zostało umorzone. Tylko w takich sytuacjach, ustawa o dostępie do informacji publicznej (art. 16 ust.
- 1) dopuszcza możliwość posiłkowania się przepisami ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego.
Organ rozpoznając ponownie sprawę, zobowiązany jest do jej załatwienia w trybie i na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia, że bezczynność organ była związana z rażącym naruszeniem prawa, jak również podstaw do wymierzenia organowi grzywny.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.
O przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powyżej powołanej ustawy w zw. z § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynność adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).