Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W rozpatrywanej sprawie S. T. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie załatwienia jego wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. o udostępnienie informacji publicznej. Przedmiotowy wniosek S. T. dotyczy bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozpatrzeniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. W skardze podniósł, iż –jego zdaniem – przedmiotowy wniosek został rozpatrzony niewłaściwie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Dodatkowo wskazał, iż w dniu [...] stycznia 2008 r. w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji odbyło się spotkanie skarżącego z pracownikami Departamentu [...] MSWiA, na którym omówiono kwestie związane z korespondencją skargową przesyłaną przez skarżącego, jak również został on zapoznany z materiałami zgromadzonymi w sprawie.
Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), bowiem skarżący nie domagał się informacji objętych zakresem tej ustawy, lecz jego wniosek dotyczył sprawy indywidualnej, sprawy wniesionej w trybie przewidzianym w dziale VIII k.p.a., tj. odnoszącym się do skarg i wniosków. Jak to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 września 2002 r. sygn. akt II SAB 180/02 nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej czy polemiki z dokonanymi ustaleniami.
Wskazać należy, iż tego typu wniosek nie podlega rozstrzygnięciu w formach przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też do skarg w tych sprawach nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej. Samo powoływanie się na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że skarżący ma zapewniony dostęp do żądanych informacji w innym trybie.
W konsekwencji złożony przez S. T. wniosek podlegał rozpatrzeniu na zasadach określonych dla akt postępowania administracyjnego (dział VIII k.p.a.) i organ nie był zobowiązany do wydania przewidzianego prawem aktu z zakresu administracji publicznej. Postępowanie administracyjne dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 104 k.p.a., tj. w drodze decyzji, lecz zawiadamia stronę o sposobie załatwienia wniosku.
Z akt nadesłanych do skargi wynika, iż w dniu [...] kwietnia 2008 r. S. T. został zapoznany z materiałami zgromadzonymi w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2007 r. W związku z powyższym od takiego załatwienia skargi nie przysługuje odwołanie jak również skarga do sądu administracyjnego. Zatem skarga do sądu nie przysługuje również na bezczynność organów w tym zakresie.
W tym stanie rzeczy skargę S. T. jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.