Uzasadnienie
Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D.S. uczynił bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie przetwarzania jego danych osobowych przez T. S.A.
z siedzibą w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując jednocześnie, że nie pozostaje w bezczynności, ponieważ rozpatrzył wniosek skarżącego i w dniu [...] maja 2011 r. wydał decyzję nr [...] w której nakazał T. S.A. usunięcie uchybień w procesie przetwarzania danych osobowych D.S. poprzez zaprzestanie ich przetwarzania w celach marketingowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z danych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 cytowanej ustawy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/63) wskazał, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
Skoro zatem w przedmiotowej sprawie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych po wniesieniu skargi, doręczył skarżącemu w dniu [...] czerwca 2011 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru załączonym do akt administracyjnych) decyzję z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] wydaną w wyniku rozpoznania wniosku z dnia 27 grudnia 2010 r., to sprawę ze skargi D.S. należało umorzyć z uwagi na jej bezprzedmiotowość.
Z tych względów wobec braku przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.