Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 20 maja 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 14/08

Uzasadnienie

W dniu 7 listopada 2006 r. M. G. złożył do Sądu Rejonowego w T. - Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew przeciwko Komendantowi [...], w którym wniósł m.in. o wydanie wszystkich dokumentów dotyczących przebiegu służby, będących podstawą do naliczenia i wypłaty świadczenia emerytalnego, wydania zaświadczenia o uzyskaniu klasy kwalifikacyjnej specjalisty wojskowego wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach szkodliwych i wypłacenie wszelkich świadczeń pieniężnych związanych z odejściem żołnierza zawodowego do rezerwy wraz z odsetkami od dnia 29 lutego 2003 r.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2006 r. Sąd Rejonowy w T[ na podstawie art. 464 § 1 kpc., przekazał do Wojskowego Biura Emerytalnego sprawę w zakresie wydania dokumentów dotyczących przebiegu służby, będących podstawą naliczania wypłaty świadczenia emerytalnego, natomiast w pozostałym zakresie do Dowódcy Wojsk Lądowych.

Przed Sądem Okręgowym w T. M. G. sprecyzował swoje roszczenie, wnosząc o:

1. - sprostowanie opinii specjalnej wydanej przez Komendanta [...] w taki sposób, żeby znalazł się tam zapis, że wykonywał pracę w drukarni w Wyższej Szkole Oficerskiej im. [...] i Wyższej Szkole Oficerskiej [...] w okresie od 27 października 1977 r. do końca 1993 r.;
2. - wydanie dokumentu, w którym będzie określona wysokość wypłaty odprawy z uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym;
3. - wydanie dokumentu stwierdzającego podstawę oraz zasadę i tryb zaliczenia żołnierzom do wysługi lat okresów pracy cywilnej w specjalności lub zawodzie odpowiadającym zajmowanemu stanowisku, wykonywanej funkcji podczas pełnienia zawodowej służby wojskowej;
4. - wydanie dokumentu stwierdzającego otrzymanie dodatku kwalifikacyjnego za klasę specjalisty wojskowego - kwalifikacyjnego;
5. - wydanie zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia;
6. - wydanie dokumentu z okresu służby wojskowej pełnionej w drukarni WSO [...] oraz WSO im. [...];
7. - zapłatę kwoty 460,10 zł tytułem różnicy odprawy;
8. - zapłatę odsetek od kwoty 719,00 zł za okres od 26 lutego 2003 r. do 10 grudnia 2003 r. tytułem opóźnienia w płatności należności w związku z odejściem ze służby;
9. - zapłaty odsetek od kwoty 33.788,01 zł za okres od 26 lutego 2003 r. do 14 sierpnia 2003 r. tytułem opóźnienia w płatności należności w związku z odejściem ze służby.

Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...] zmienił postanowienie Sądu Rejonowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 21 listopada 2006 r. w ten sposób, że sprawę w zakresie żądania - sprostowania opinii specjalnej żołnierza zawodowego przekazał do rozpoznania Dowódcy Wojsk Lądowych, natomiast w pozostałym zakresie sprawę przekazał Komendantowi [...].

W dniu 30 kwietnia 2007 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o sprostowanie opinii specjalnej żołnierza zawodowego w związku ze zwolnieniem go z zawodowej służby wojskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 lipca 2007 r., sygn. akt II SAB/Wa 72/07, odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, iż opinie specjalne żołnierza zawodowego należą do spraw wynikających z podległości służbowej pomiędzy przełożonymi a podwładnymi i sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w powyżej określonych sprawach.

W dniu 8 grudnia 2007 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dowódcy Wojsk Lądowych w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosku z dnia 10 sierpnia 2007 r. (na piśmie widnieje data 10 sierpnia 2006 r.) o wydanie zaświadczenia o rzeczywistym przebiegu służby ze wskazaniem wszystkich pełnionych funkcji służbowych wraz z czasookresem ich wykonywania oraz zaświadczenia o posiadanej klasie specjalisty wojskowego poligrafa.

W odpowiedzi na skargę Dowódca Wojsk Lądowych wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, iż sprawy dotyczące wydania zaświadczenia o przebiegu służby oraz o posiadanej klasie specjalisty wojskowego poligrafa zostały przekazane postanowieniem Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 lutego 2007 r. w trybie art. 464 § 1 k.p.c. Komendantowi [...]. Przekazanie przez Sąd sprawy organowi właściwemu wiąże zarówno organ, jak i stronę postępowania. Nadto w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 10 sierpnia 2007 r. Szef [...] Dowództwa Wojsk Lądowych, pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r., pouczył stronę o celowości zwrócenia się do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w T. z prośbą o wydanie oczekiwanych zaświadczeń. Pouczenie to jest zgodne z ustaloną w 1992 r. procedurą wystawienia zaświadczeń byłym żołnierzom w wytycznych Ministra Obrony Narodowej z dnia 6 sierpnia 1992 r. w sprawie wydawania zaświadczeń dotyczących czasu i miejsca odbytej służby wojskowej (Dz. Rozk. MON z 1992 r., poz. 37).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 1 pkt 1-4a tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.

Zatem skarga na bezczynność winna być skierowana wobec organu, który jest właściwy do rozpatrzenia sprawy.

Bezspornym jest w sprawie, iż Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. postanowieniem z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt [...] przekazał do rozpoznania Komendantowi [...] sprawę skarżącego w przedmiocie wydania zaświadczenia o rzeczywistym przebiegu służby oraz zaświadczenia o posiadanej mistrzowskiej klasie specjalisty wojskowego poligrafa na podstawie art. 464 § 1 k.p.c.

Przekazanie przez Sąd sprawy organowi właściwemu w trybie ww. artykułów wiąże ten organ, wskazując jednocześnie stronie postępowania, od kogo może oczekiwać rozstrzygnięcia. Przekazanie sprawy wiąże również stronę postępowania.

Tym samym prawidłowo uznał organ, iż wniosek skarżącego z dnia 10 sierpnia 2007 r. (oznaczonego mylnie jako wniosek z dnia 10 sierpnia 2006 r.) nie może być uznany za wniosek wszczynający postępowanie, a jedynie jako pismo skierowane do niewłaściwego organu.

Wskazać należy, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. Szef [...] Dowództwa Wojsk Lądowych poinformował skarżącego, iż pełna dokumentacja, niezbędna do wystawienia żądanych zaświadczeń, została przekazana do Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w T., natomiast kopię pisma przesłano do Komendanta WKU w T. Zasadnie zatem Dowódca Wojsk Lądowych wskazuje na brak kompetencji do wydania żądanych przez skarżącego zaświadczeń o rzeczywistym przebiegu służby oraz o posiadanej mistrzowskiej klasie specjalisty wojskowego poligrafa.

Zarzut bezczynności postawiony wobec niewłaściwego organu podlega oddaleniu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.