Uzasadnienie
W dniu 7 sierpnia 2008 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Starosty N., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku z dnia 29 lipca 2008 r. o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych.
W odpowiedzi na skargę Starosta N., powołując się na przepis art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 listopada 2004 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy (Dz. U. Nr 262, poz. 2607 ze zm.), wniósł o jej oddalenie.
W dniu 5 listopada 2008 r. Starosta N., w wykonaniu wezwania Sądu z dnia 15 października 2008 r., złożył do akt sprawy pismo wraz z informacją udzieloną przez [...] Urząd Wojewódzki w W., z której wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie skorzystał z uprawnienia przewidzianego w art. 37 k.p.a. i nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi Z. L. jest bezczynność Starosty N. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych.
Oznacza to, że skarżącemu, wobec nierozpatrzenia w ustawowym terminie jego wniosku przez Starostę N., przysługiwało zażalenie do Wojewody M. w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Skoro zatem Z. L. nie wniósł takiego zażalenia, to tym samym nie wyczerpał on środków zaskarżenia służących przed organami właściwymi w sprawie, a to z kolei powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.