Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 listopada 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 147/06

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska przewodniczący
Asesor WSA Jarosław Trelka przewodniczący
Magda Magdoń protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o zmianę decyzji oddala skargę

Uzasadnienie

J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 17 lipca 2006 r. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2005 r. o zmianę decyzji z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...]. Skarżący podniósł, że swój wniosek skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który wydał decyzję nr [...], jednak organ ten postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 r. przekazał wniosek do rozpoznania według właściwości Ministrowi Obrony Narodowej. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że do dnia jej wniesienia jego wniosek nie został rozpoznany przez Ministra Obrony Narodowej.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż postanowienie o przekazaniu wniosku według właściwości wpłynęło do Ministerstwa Obrony Narodowej [...] grudnia 2005 r. lecz nie dołączono do niego przedmiotowego wniosku skarżącego. Dyrektor Departamentu [...] MON wystąpił pismem z 21 sierpnia 2006 r. o przesłane wniosku z [...] listopada 2005 r. celem rozpoznania.

Na rozprawie w dniu 7 listopada 2006 r. pełnomocnik organu - r. pr. P.K., złożył do akt sprawy:

  1. 1. kopię decyzji z [...] września 2006 r. nr [...], którą Minister Obrony Narodowej, po rozpatrzeniu wniosku J.K. z dnia [...] listopada 2005 r., odmówił zmiany decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] oraz
  2. 2. dowód doręczenia wskazanej w pkt. 1 decyzji J.K. w dniu 7 października 2006 r. i wniósł o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skargę należało oddalić.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, pomimo prowadzenia postępowania w sprawie, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia lub nie podjął czynności.

Ponadto w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji sąd orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy w czasie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 196). Jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania zostały wydane lub podjęte (T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 467). Skład orzekający opowiada się za poglądem, że nie ma podstaw do umorzenia postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność, jeżeli organ wydał żądany akt lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi do sądu, ale przed zamknięciem rozprawy. Także w takiej sytuacji procesowej należy rozpoznać skargę merytorycznie, chyba że skarżący cofnie skargę. Nie można zaś mówić o bezprzedmiotowości postępowania, jeśli skarżący nie cofa skargi. Nic nie zwalnia wtedy sądu od zbadania zasadności skargi, co sprowadza się do sprawdzenia, czy organ wydał akt lub podjął czynność przewidzianą prawem.

W przedmiotowej sprawie Minister Obrony Narodowej rozpatrzył wniosek J.K. już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ale jeszcze przed rozprawą i decyzją z [...] września 2006 r. nr [...] odmówił zmiany decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...]. Decyzja Ministra Obrony Narodowej została doręczona J.K. w dniu 7 października 2006 r.

Mając na uwadze powyższe rozważania oraz stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.