Uzasadnienie
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póżń. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpatrywanej sprawie Z. L. w dniu [...] r. wniósł skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]
Minister Pracy i Polityki Społecznej wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...]. W związku z powyższym ustała bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...].
W przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności przez organ w sprawie, w której została wniesiona skarga do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu, postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe.
Wskazać należy, iż w doktrynie istnieje rozbieżność poglądów dotycząca rozstrzygania spraw w wyżej wskazanym stanie faktycznym. Część przedstawicieli doktryny uważa, że w sytuacji gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu organ wydał decyzję, co do której pozostawał w bezczynności, postępowanie sądowoadministracyjne nie jest z tego powodu bezprzedmiotowe, a tylko skarga nie może zostać uwzględniona ze względu na możliwości orzecznicze przewidziane dla sądu administracyjnego w art. 149 p.p.s.a. (Woś, Knysiak-Molczyk, Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexisnexis 2005, s. 496). Według drugiej koncepcji natomiast, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt lub podejmie czynność w sprawie, to postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexisnexis 2006, s. 348).
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe wobec wydania aktu przez organ w sprawie, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na bezczynność tego organu.
Ze względu na powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.