Uzasadnienie
Na wstępie należy zważyć, iż stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
W przedmiotowej sprawie T.D. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. w przedmiocie wszczęcia postępowania w trybie art. 233 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r.. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).
Należy jednakże podkreślić, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg dotyczących postępowania w zakresie skarg i wniosków uregulowanym w Dziale VIII kpa, a zatem skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - orzekł jak w postanowieniu.