Uzasadnienie
E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 marca 2017 r. jednak skarga nie została podpisana.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 czerwca 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 12 czerwca 2017 r. jednak skarga nie została podpisana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, poza szczególnymi wymogami formalnymi, powinna czynić zadość ogólnym wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym. Do wymogów tych należy sformułowany w art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek złożenia na piśmie podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy).
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie podpisała w zakreślonym do tego terminie skargi. Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu, pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do podpisania skargi wraz z niezbędnym pouczeniem o skutkach jego niewykonania w zakreślonym terminie.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.