Uzasadnienie
W dniu 12 maja 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga D.O. na bezczynność Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej w przedmiocie nierozpatrzenia jego wniosków w sprawie wypłaty dodatkowego wynagrodzenia za zajęcia dydaktyczne wykonywane ponad ustalony wymiar. Skarżący wniósł o zasądzenie od Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej na jego rzecz skarżącego kwoty pokrywającej wynagrodzenie za wykonanie 104 godzin zajęć dydaktycznych ponad obowiązujące pensum w roku dydaktycznym 2000/2001, zasądzenie kwoty pokrywającej wynagrodzenie za wykonanie 45 godzin zajęć dydaktycznych ponad obowiązujące pensum w roku dydaktycznym 2001/2002, zasądzenie ustawowych odsetek z tytułu zwłoki w realizacji wypłaty oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wnioskami z dnia 4 kwietnia 2003r. oraz 30 maja 2003 r. występował do Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej o wypłatę dodatkowego wynagrodzenia za zajęcia dydaktyczne wykonywane ponad ustalony wymiar pensum w latach 2000/2001 oraz 2001/2002. Stwierdził, że należność ta przysługuje mu na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych warunków i trybu wypłaty wynagrodzenia za wykonywanie czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1004). Pomimo złożenia pisma do Dyrektora Departamentu Prawnego MON oraz skargi do Ministra Obrony Narodowej należnej mu kwoty nie otrzymał.
Komendant Wojskowej Akademii Technicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podnosząc, że wniosek skarżącego z dnia 30 maja 2003 r. został rozpoznany pismem z dnia [...] listopada 2003 r. nr [...], w którym wyjaśniono stanowisko zajęte przez Wojskową Akademię Techniczną. W związku z powyższym skarżący - zdaniem organu - powziął wiedzę, iż roszczenie o wypłatę dodatkowego świadczenia wynikającego z przepisów ww. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej nie może być uwzględnione poprzez wydanie decyzji administracyjnej, gdyż takiej wymagało zlecenie wykonywania dodatkowych czynności, wraz z dodatkowym warunkiem, jakim było ogłoszenie tej decyzji w rozkazie dziennym Komendanta Wojskowej Akademii Technicznej.
Natomiast z dokumentów posiadanych przez Akademię nie wynika, aby skarżący otrzymał zlecenie w formie decyzji z ogłoszeniem jej w rozkazie dowódcy jednostki wojskowej, czego wymaga § 3 ust. 3 wspomnianego rozporządzenia. Przy istnieniu decyzji zlecającej do jej realizacji nie byłoby potrzebne odrębne rozstrzygnięcie administracyjne.
Na rozprawie pełnomocnik organu wyjaśnił, że w sprawie bezspornym jest, iż w stosunku do skarżącego nie została wydana decyzja o zleceniu dodatkowych czynności ani inna forma czynności, która zamieszczona byłaby w rozkazie dziennym. Dlatego w odpowiedzi na wnioski skarżącego dotyczące zapłaty uposażenia wyjaśniono mu obowiązujący stan prawny wskazując na brak podstaw do wydania w sprawie decyzji. W związku z brzmieniem skargi dotyczącej niewypłacenia świadczeń pieniężnych pełnomocnik organu alternatywnie wniósł o jej odrzucenie, gdyż sprawa dotycząca zapłaty nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a ewentualnie może być dochodzona przed sądem powszechnym. Skarżący przyznał, że we wnioskach kierowanych do organu żądał zapłaty i tego domagał się również w skardze do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1. wydawania decyzji administracyjnych,
- 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności w prawnie ustalonym terminie nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale –mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności.
Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie wysokości oraz szczegółowych warunków i trybu wypłaty wynagrodzenia za wykonywanie czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy (Dz. U. Nr 90, poz. 1004), do czynności zleconych wykraczających poza zwykłe obowiązki służbowe żołnierzy, za które przysługuje dodatkowe wynagrodzenie, zalicza się zajęcia dydaktyczne oraz dodatkowe zajęcia należące do obowiązków nauczycieli akademickich, wykonywane przez żołnierzy zawodowych będących wojskowymi nauczycielami akademickimi w rozumieniu ustawy z dnia 31 marca 1965 r. o wyższym szkolnictwie wojskowym (Dz. U. Nr 10, poz. 40 z późn. zm.), w godzinach przekraczających wymiar ustalonego dla nich pensum.
W świetle § 3 pkt 3 wspomnianego rozporządzenia uprawnionym do zlecania czynności jest dowódca jednostki wojskowej, natomiast decyzję o zleceniu żołnierzowi czynności z określeniem wysokości dodatkowego wynagrodzenia, a także określeniem terminu wykonania lub wykonywania tych czynności, ogłasza się w rozkazie jednostki wojskowej. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że wykonywanie przez żołnierzy czynności zleconych wykraczających poza ich zwykłe obowiązki służbowe, m. in. w zakresie zajęć dydaktycznych oraz dodatkowych zajęć należących do obowiązków nauczycieli akademickich powinno być poprzedzone odpowiednią decyzją zlecającą wydaną przez dowódcę jednostki. W sprawie jest bezsporne, iż w stosunku do skarżącego organ nie wydał decyzji administracyjnej, natomiast wypłata należności jest czynnością o charakterze materialno-technicznym.
Na rozprawie skarżący przyznał, że we wnioskach kierowanych do organu mówił o zapłacie należności, a nie wydaniu decyzji administracyjnej i w podobny sposób sformułował skargę do Sądu.
W świetle powyższego należy uznać, że D.O. przedmiotem skargi uczynił niewykonanie przez organ czynności materialno-technicznej polegającej na wypłacie świadczeń pieniężnych za wykonanie dodatkowych zajęć.
Skarga w tym zakresie nie jest więc dopuszczalna. Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.