Uzasadnienie
R. Z. wnioskiem z dnia 30 marca 2011 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści wniosku oraz złożonych do akt kopii dokumentów źródłowych wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (zaświadczenie wydane przez Powiatowy Urząd Pracy w [...] w dniu 4 października 2010 r. stwierdzające, że skarżący jest zarejestrowany od 4 października 2010 r., jako bezrobotny bez prawa do zasiłku - k.29 akt sprawy).
Natomiast źródłem utrzymania skarżącego jest, zasądzone wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], wynagrodzenie za pracę wypłacane mu przez komornika w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wg złożonych kopii przekazów pocztowych opisane świadczenie za m-c kwiecień 2011 r. wypłacono skarżącemu w wysokości 344,70 zł, za m-c marzec br., w wysokości 325, 07 zł, a za m-c luty i styczeń br. w wysokości 315 zł.
Nadto, w rubryce 9. formularza wniosku skarżący podał, iż jest dłużnikiem trzech osób fizycznych z tytułu zaciągniętych pożyczek na kwotę 35.000 zł oraz ciążą na nim zobowiązania pieniężne z tytułu dwóch wyroków Sądu Okręgowego w [...] na łączną kwotę 8.880 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.
W tym zakresie skarżący wykazał, iż jest osobą bezrobotną i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń zasądzonych prawomocnym wyrokiem w wysokości poniżej 350 zł netto. Skoro zatem już tylko wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynosi prawie 1/3 miesięcznego dochodu skarżącego, to tym samym nie może on ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.