Uzasadnienie
W dniu 28 lipca 2005 r. K.K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, skargę na jego bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 maja 2005 r. o wydanie zaświadczenia w zakresie, "czy okres od [...] września 2002r. do dnia dzisiejszego w ewidencji czasu pełnienia służby odnotowano jego nieobecność w tym nieobecność odnotowaną na służbie".
W piśmie z dnia 2 września 2005r., skierowanym do WSA w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Generalnego Służby Więziennej, skarżący oświadczył, iż cofa powyższą skargę. Dodatkowo K. K. oświadczył, że w dniu 24 sierpnia 2005 r. zostało mu doręczone postanowienie Dyrektora Służby Więziennej z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] o odmowie wydania zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z całokształtu okoliczności faktycznych wynika, iż w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 przywołanej wyżej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.