Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 12 lipca 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 162/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.)
Referent – stażysta Eliza Kusy protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Z. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] stycznia 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

Z. S. w dniu [...] stycznia 2011 r. skierował do Ministra Sprawiedliwości wniosek o udostępnienie informacji publicznej "czy sędzia Sądu Okręgowego [...] jest/była w związku małżeńskim z M. J., zamieszkałym w L. [...]

W piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. ww. został poinformowany, że żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) i brak jest podstaw prawnych do realizacji wniosku.

Z. S. w dniu [...] marca 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości, która w jego ocenie zasługuje na uwzględnienie, gdyż żądana informacja publiczna nie została mu udzielona.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualne oddalenie. Organ podał, że nie pozostawał w bezczynności, gdyż udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek o udzielenie informacji publicznej informują go, że żądana informacja nie jest informacją publiczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.

Zatem w przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.

Zdaniem Sądu, skarga Z. S. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości jest niedopuszczalna.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) odnosi się jedynie do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy.

Natomiast żądana przez skarżącego informacja nie jest, jak słusznie uznał organ, informacją publiczną, gdyż informacja o stanie cywilnym sędziego przekracza zakres danych wiążących się z pełnieniem przez niego zadań publicznych.

Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji orzeczenia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 26 września 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.