Uzasadnienie
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).
Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1. wydawania decyzji administracyjnych,
- 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
- 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W niniejszej sprawie Z. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Rady Ministrów w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 10 lipca 2006 r. o udostępnienie informacji publicznej. We wniosku tym skarżący wniósł o udostępnienie informacji o aktualnym stanie spraw przekazanych Dyrektorowi Departamentu Kontroli, Skarg i Wniosków Kancelarii Prezesa Rady Ministrów pismem Departamentu Kontroli, Skarg i Wniosków Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] maja 2006 r. nr [...].
Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania w trybie skarg i wniosków, o których mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i nie mieści się w katalogu spraw zawartych w art. 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania skarg w potocznym tego słowa znaczeniu na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te są rozpatrywane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszących się do skarg i wniosków (dział VIII) i nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zatem skarga na bezczynność w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.