Uzasadnienie
Dyrektor Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. postanowieniem z zastosowaniem środka egzekucyjnego z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 143 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm.) wezwał Z. K. do wypełnienia opróżnienia kwatery we W. przy ul. [...], określonego decyzją o zwolnieniu kwatery nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r. i w tytule wykonawczym z dnia [...] kwietnia 2003 r. Równocześnie podał, że w razie niewykonania tego obowiązku w terminie do dnia 13 maja 2003 r., opróżnienia kwatery dokona egzekutor tutejszego Oddziału WAM w dniu 20 maja 2003 r. o godzinie 10:00, na koszt i ryzyko zobowiązanego.
Pouczył również Z. K. o przysługującym prawie złożenia zażalenia na niniejsze postanowienie w terminie 7 dni od dnia doręczenia do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem Oddziału Terenowego WAM we W. i że wniesienie zażalenia nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego.
Bezspornym jest w sprawie, że postanowienie doręczono Z. K. przed wyznaczonym terminem przymusowego opróżnienia tej kwatery - przed dniem 20 maja 2003 r. - do ówczesnego miejsca pobytu we W. ul. [...].
Poza sporem pozostaje również, że w wyznaczonym terminie Terenowy Oddział WAM we W. dokonał w asyście funkcjonariuszy Policji opróżnienia kwatery przy ul. [...] we W., a mieszkanie zamknięto i oplombowano.
Również bezspornym jest w sprawie, że w dniu 19 maja 2003. r. Z. K. - na jeden dzień przed planowaniem wykwaterowania złożył wniosek o wstrzymanie eksmisji w dniu 20 maja 2003 r. z mieszkania przy ul. [...] we W..
W uzasadnieniu podał, że nie doręczono mu decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r. wydanej przez Dyrektora Oddziału Terenowego WAM we W., którą nakazano mu opróżnienia tego mieszkania w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji i opróżnione mieszkanie przekazał do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział terenowy we W. Podał również, że jest pod wpływem silnych leków.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektora Oddziału Terenowego WAM we W. pismem z dnia [...] maja 2003 r. znak: [...] podał, że w świetle postanowień art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968) brak podstaw do wstrzymania postępowania eksmisyjnego.
Wyjaśnił, że powołana decyzja nr [...] z dnia [...] czerwca 1999 r. została doręczona żonie wnioskodawcy L. K. przez pracownika Oddziału Terenowego WAM we W. Podał ponadto, że wobec dokonania w dniu 20 maja 2003 r. opróżnienia kwatery przy ul. [...] we W. sprawa wstrzymania eksmisji jest bezprzedmiotowa.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. K. zarzuca Ministrowi Obrony Narodowej bezczynność w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 19 maja 2003 r., skierowanego do Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. Podnosi, że do chwili obecnej wniosek ten nie został rozpoznany stosownym - jak to określił - postanowieniem. Wyjaśnił, że wniosek ten jest protestem - niewyrażeniem zgody - na eksmisję, a to jest ważne w procesie odszkodowawczym.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wnosił o jej oddalenie, w stosunku do Ministra Obrony Narodowej, podnosząc, że skarga dotyczy działalności - bezczynności organu egzekucyjnego, będącego jednocześnie wierzycielem - Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej we W. W treści skargi bowiem skarżący wielokrotnie podnosi, iż skarżonym organem jest "organ egzekucyjny i administracyjny - wierzyciel w jednym" Wojskowa Agencja Mieszkaniowa we W., posługuje się również zwrotem "skarżona Agencja".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z prawa.
Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Skarga Z. K. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Dyrektor Oddziału Terenowego WAM we W. postanowieniem o zastosowaniu środka egzekucyjnego z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 143 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 1991 r. nr 36, poz. 161 z późn. zm.), wezwał skarżącego do zwolnienia kwatery w terminie do 13 maja 2003 r., z pouczeniem, że po bezskutecznym upływie tego terminu egzekutor dokona opróżnienia tej kwatery w dniu 20 maja 2003 r. o godz. 10:00.
Zgodnie z art. 143 § 2 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zobowiązanemu - w tym wypadku skarżącemu - służyło prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie zastosowania środka egzekucyjnego.
Zgodnie z powołanym art. 34 ustawy, organem właściwym do rozpoznania zgłoszonych zarzutów lub zażalenia pozostaje organ egzekucyjny, w niniejszej sprawie Dyrektor Oddziału Terenowego WAM we W. Bezspornym jest w sprawie, że Z. K. złożył skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 19 maja 2003 r., skierowanym do Dyrektora Oddziału WAM we W., w którym zgłosił zarzut niedopuszczalności egzekucji - eksmisji, wobec niedoręczenia mu decyzji Dyrektora Oddziału Terenowego WAM we W. z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...], wzywającej do opróżnienia kwatery w terminie 30 dni.
Sąd uznał więc skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w załatwieniu wniosku skarżącego z 19 maja 2003 r. za bezzasadną i dlatego też na podstawie art. 151 powołanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.