Uzasadnienie
A. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej. Na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w tego rodzaju sprawie spoczywa obowiązek uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania (§ 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)).
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zaświadczeniu Powiatowego Urzędu Pracy [...] z dnia [...] oraz w dodatkowym oświadczeniu z dnia 12 lipca 2011 r. ustalono, co następuje.
Skarżący jest osobą bezrobotną od dnia 1 marca 2005 r. bez prawa do zasiłku. W okresie od dnia zarejestrowania nie otrzymywał oferty pracy, zatrudnienia w ramach robót publicznych, prac interwencyjnych oraz propozycji przekwalifikowania lub przyuczenia do zawodu. Wnioskodawca sam prowadzi gospodarstwo domowe.
Nie uzyskuje aktualnie żadnych dochodów i nie ponosi opłat. We wcześniejszym okresie uzyskiwał zasiłek okresowy w wysokości 238,50 zł. Obecnie wnioskodawcy pomagają w utrzymaniu dzieci. Skarżący nie ma żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 powołanej ustawy) – następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu.
Sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie uzyskuje aktualnie żadnych dochodów i nie ma oszczędności.
W związku z tym, że skarżący nie posiada środków finansowych na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a w sprawie niniejszej obowiązany jest do ich uiszczania w toku całego postępowania, wniosek strony należało uwzględnić.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.