Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2021r. S. P. wystosował do Wojskowego Koła Łowieckiego [...] w [...] wniosek o: 1 - przysłanie kopii zatwierdzonego planu łowieckiego dla obwodu [...] (Nadleśnictwo [...]) za rok gospodarczy 2019/2020 2 – przesłanie kopii zatwierdzonego planu łowieckiego dla obwodu [...] (Nadleśnictwo [...]) za rok gospodarczy 2019/2020.
W odpowiedzi na powyższe pytany podmiot pismem z dnia 5 lutego 2021r. wyjaśnił wnioskodawcy, że w jego mniemaniu dokumenty oznaczone we wniosku, zawierają dane szczegółowe, które stanowią informację wrażliwą i nie powinny być upubliczniane.
S. P. wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Wojskowego Koła Łowieckiego[...] w [...] wnosząc o:
- 1. zobowiązanie Organu do udzielenia informacji publicznej - rozpatrzenie wniosku z dnia 27 stycznia 2022 r
- 2. Zasądzenie od skarżonego kosztów postępowania sądowego wg norm prawem przypisanych
- 3. Nałożenie na organ skarżony grzywny przewidzianej w art. 149 paragraf 2 w wysokości przewidzianej w art. 154 paragraf 6.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazano, że w ocenie pytanego podmiotu adresat wniosku nie jest podmiotem zobowiązanym a ponadto, że żądane dane nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie dotyczą realizacji zadań publicznych ani nie dotyczą gospodarowania mieniem publicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem zasługiwała w na uwzględnienie.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy zachodzi konieczność zobowiązywania pytanego podmiotu do rozpatrzenia wniosku strony.
Analiza akt administracyjnych doprowadziła tut. Sąd do wniosku, iż na w/postawione pytanie należy udzielić pozytywnej odpowiedzi.
Przede wszystkim należy podkreślić, że Koła Łowieckie, jako podstawowe ogniwa organizacyjne Polskiego Związku Łowieckiego, są co do zasady podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej.
W ocenie tut. Sądu także przedmiot wniosku którego dotyczy niniejsza sprawa, obejmował swym zakresem szeroko rozumianą informację publiczną. Okolicznością niesporną jest to, że zwierzyna łowna jest dobrem publicznym – dobrem ogółu Narodu. Konsekwentnie do powyższego, plan odstrzału tej zwierzyny, stanowi informację o gospodarowaniu mieniem publicznym.
Powyższe świadczy niezbicie o tym, że pytany podmiot popadł w bezczynność w omawianym zakresie, skoro nie udostępnił żądanych dokumentów.
Nadmienić także należało, iż pytany podmiot nie ekskulpował się z zarzutu bezczynności powołując okoliczność znajdowania się w żądanych dokumentach danych wrażliwych.
Jeśli bowiem doszedł do takiej konkluzji, to działając w trybie art.16 w zw. z art.5 ust.2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, winien wydać decyzję administracyjną, mocą której odmówiłby udostępnienia żądanych danych.
W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt.1 sentencji wyroku na podstawie art.149 par.1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
Tut. Sąd uznając, iż stwierdzona bezczynność, nie jawiła się jako bezczynność mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art.149 par.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), orzekł jak w pkt.2 wyroku. Postępowanie adresata wniosku nie wskazywało bowiem na chęć pozbawienia strony prawa do dostępu do informacji publicznej, a wynikała z błędnej analizy przepisów prawa, mogącej wynikać z małego doświadczenia w rozpoznawaniu wniosków o dostęp do informacji publicznej.
W konsekwencji powyższego nie mógł zostać uwzględniony wniosek skargi o wymierzenia grzywny – jako taki został więc oddalony w oparciu o dyspozycję art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).
O kosztach postępowania rozstrzygnięto stosownie do dyspozycji przepisu art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).