Uzasadnienie
W dniu 4 kwietnia 2012 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga J. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w [...] w sprawie pozwu z dnia [...] lipca 2007 r. przekazanego przez Sąd Rejonowy [...], organowi do rozpoznania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej ppsa) podnosząc, że sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona (II SA/Wa 1050/09) lub na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 ppsa wobec niewyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia, ewentualnie oddalenia skargi.
Pismem z dnia 19 maja 2012 r. skarżący, ustosunkowując się udzielonej odpowiedzi na skargę wyjaśnił m.in., że w przedmiotowej sprawie ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia lecz przed wniesieniem skargi do sądu należy wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.
Zarządzeniem z dnia 26 lipca 2012 r. wezwano organ do udzielenia informacji, czy J. D. występował w trybie art. 37 Kpa do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przekazanej organowi postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] lutego 2009 r., sygn.[...].
Komendant Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w [...] pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r. poinformował Sąd, że przed wniesieniem skargi skarżący nie występował do organu wyższego stopnia z zażaleniem na niezałatwienie w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania w trybie art. 37 Kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz bezczynność organów w przypadkach określonych m.in. w pkt 1 (pkt 8), tj. bezczynność w wydaniu decyzji administracyjnej.
W niniejszej sprawie skarżący zarzucił Komendantowi Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w [...] przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie pozwu z dnia [...] lipca 2007 r. przekazanego przez Sąd Rejonowy [...] organowi do rozpoznania. Badając dopuszczalność wniesienia skargi do Sądu należało ustalić, czy strona wyczerpała środki przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a., tj. czy wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Wskazane środki prawne, tj. złożenia zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stanowią bowiem środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a., a więc dopiero po ich wyczerpaniu skarżący mógł skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Powyższe znajduje potwierdzenie w literaturze gdzie wskazuje się, że w świetle znowelizowanego w dniu 3 grudniu 2010 r. przepisu art. 37 § 1 k.p.a. wniesienie skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, będzie dopuszczalne po złożeniu zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a., a w wypadku braku organu wyższego stopnia, po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (tak: m.in. /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2011, wyd. IV).
W przedmiotowej sprawie organem wyższego stopnia był Dowódca Wojsk Lądowych. Wskazane środki prawne, tj. zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stanowią środki zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.. Skarżący tych środków nie wyczerpał, zaś jego twierdzenie, że ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu, nie jest jak wyżej wyjaśniono zasadne. Z analizy akt rozpoznawanej sprawy nie wynika, że skarżący występował z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Podstawę odrzucenia skargi nie mogła stanowić podnoszona przez organ okoliczność, iż sprawa objęta skargą o sygn. akt II SA/Wa 1050/09 została prawomocnie osądzona. W sprawie tej, ze skargi J. D. na niepraworządne działanie Komendanta Centrum Szkolenia Łączności i Informatyki w [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 września 2009 r. odrzucił skargę. Należy zauważyć, że Sąd odrzucając skargę nie bada jej merytorycznej zasadności.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.