Uzasadnienie
R. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach (art. 3 ust 2 pkt 8 cytowanej ustawy).
Sprawy związane z wyznaczeniem na stanowisko służbowe mieszczą się w katalogu spraw, wymienionym w art. 8 ust 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 z późn. zm.), zgodnie z którym skarga do właściwego sądu administracyjnego nie może być wniesiona na decyzje w sprawach: 1) wyznaczenia, przeniesienia i zwolnienia ze stanowiska służbowego oraz przeniesienia do rezerwy kadrowej lub do dyspozycji;
- 2) mianowania na stopień wojskowy;
- 3) przeniesienia do innego korpusu osobowego lub do innej grupy osobowej;
- 4) skierowania do wykonywania zadań służbowych poza jednostką wojskową. Stąd też niedopuszczalna byłaby również skarga na decyzję wydaną po rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wyznaczenia na stanowisko służbowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2005 r., sygn. akt. I OSK 781/05, niepubl.), a to z kolei oznacza, że również skarga na bezczynność organu w tym przedmiocie jest niedopuszczalna.
W tym miejscu należy wyjaśnić, iż Sąd podziela stanowisko wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OPS 3/06 (ONSA i WSA 2006/3/69), zgodnie z którym wyłączenie kognicji sądów administracyjnych w zakresie skarg na decyzje w sprawach wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe, nie ma zastosowania do skargi na zawarte w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe rozstrzygnięcie o należnym żołnierzowi uposażeniu. W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionował jednak zagadnień związanych z uposażeniem. Zarzuty podnoszone przed organem, jak i w skardze do Sądu, dotyczyły natomiast błędów procedury związanej z wyznaczaniem na stanowisko służbowe.
Reasumując, skoro zatem skarżący zarzucił Ministrowi Obrony Narodowej nierozpatrzenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wyznaczenia na stanowisko służbowe, która to sprawa mieści się w katalogu spraw, co do których została wyłączona kognicja sądów administracyjnych, to skargę taką, jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.