Uzasadnienie
Postępowanie przed tutejszym Sądem zainicjowała skarga A.S. z dnia [...]marca 2017 r. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości Prokuratora Generalnego. W treści skargi strona wskazała, iż zwróciła się do organu z wnioskiem o podanie stanu zatrudnienia w Ministerstwie Sprawiedliwości i w Prokuraturze Krajowej, oraz że nie uzyskała odpowiedzi na swoje żądanie.
Do skargi strona złączyła pismo datowane na [...] grudnia 2016 r., wskazując, że tego wniosku dotyczy skarga. W treści tegoż pisma znalazła się taka oto prośba: "uprzejmie proszę o poinformowanie mnie (patrz ustawa o dostępie do informacji - publicznych) ile osób jest zatrudnionych/świadczy "pracę" w Ministerstwie Sprawiedliwości i Prokuraturze Krajowej łącznie (zatrudniony/świadczący "pracę" tu to synonimy) z podziałem na poszczególne grupy osób - patrz akapit wyżej - i jaki jest ich roczny koszt zatrudnienia/świadczeń "pracy" z budżetu MŚ i PK i innych budżetów. W szczególności uprzejmie proszę o poinformowanie mnie o statusie delegowanych do MS i PK prokuratorach i sędziach lub innych delegowanych funkcjonariuszach którym przecież przysługują świadczenia co najmniej takie jak dla każdego delegowanego pracownika, a jak należy przypuszczać nawet większe, tj. zwrot kosztów podróży, przejazdów, zakwaterowania w hotelu lub mieszkaniu służbowym itp. itd.
Zatem uprzejmie proszę o poinformowanie mnie o wynagrodzeniu rocznym tej grupy osób wypłacanym przez prokuratury i sądy, jednostki macierzyste ale przed wszystkim o tym kto ponosi koszty delegacji tych osób do MS i PK i ile wynoszą te dodatkowe koszty w skali roku, w tym wynajmu hoteli. Ponadto uprzejmie proszę o poinformowanie mnie iloma mieszkaniami/kwaterami służbowymi dysponuje MS i PK i jaki jest ich roczny koszt utrzymania oraz kto z nich korzysta. Zadane informacje publiczne proszę odnieść do stanu roku 2016".
Niezależnie od treści żądania zawartego w załączonym do skargi wniosku z [...] grudnia 2016 r. strona w skardze jako przykład żądania o podanie stanu zatrudnienia w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Sprawiedliwości powołała się na wniosek z dnia 18 stycznia 2017 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Oświadczył, że nie otrzymał wniosku z [...] grudnia 2016 r. o treści zgodnej z treścią pisma załączonego do skargi. Co zaś się tyczy wniosku z 18 stycznia 2017 r., o którym skarżący wspomniał w skardze, to organ oświadczył, że wniosek taki rozpoznał, lecz nie dotyczył on żądania o jakim mowa w niniejszej skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę uznać należy za niezasadną.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.
Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności.
Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności. Organ zaprzeczył bowiem, aby dotarł do niego wniosek z [...] grudnia 2016 r. o treści zbieżnej z treścią pisma załączonego do skargi. Strona nie powołała natomiast żądnego dowodu potwierdzającego fakt, że wniosek o treści opisanej w skardze przesłała do organu.
W sytuacji więc, gdy na wnioskodawcy spoczywa obowiązek udowodnienia, że wystąpił z konkretnym żądaniem do organu, to niedopełnienie tego obowiązku sprawia, iż brak jest podstaw do uznania, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu tego żądania. Oczywistym przecież jest, że bezczynność może nastąpić dopiero w sytuacji, gdy organ otrzyma konkretny wniosek i nie rozpozna go.
Tak wiec długo, dokąd strona nie udowodni, że skutecznie wystąpiła do organu z konkretnym żądaniem, nie występują przesłanki umożliwiające przyjęcie, że po stronie organu powstał obowiązek udzielenia odpowiedzi na ten wniosek. Brak zaś powstania takiego obowiązku sprawia, że w konsekwencji nie sposób przypisać organowi bezczynności w danej sprawie.
Co zaś się tyczy powołanego w skardze wniosku z 18 stycznia 2017 r., to w aktach administracyjnych znajduje się wniosek z tej daty, jednakże nie zawiera on żądania o jakim mowa w badanej skardze. Pismo to dotyczyło bowiem materii stwierdzenia nieważności wyboru trzech sędziów Trybunału Konstytucyjnego, ekstradycji Romana Polańskiego i więzień CIA w Polsce. Z tego więc już choćby względu, nie sposób było przypisać organowi bezczynności w rozpoznaniu wniosku z 18 stycznia 2017 r. w zakresie opisanym w skardze, skoro znajdujące się w aktach administracyjnych pismo z tej daty, nie zawierało żądania do jakiego nawiązuje skarżący w niniejszej skardze. Skarżący nie udowodnił zaś tego, aby złożył do organu w sposób skuteczny inny wniosek z dnia 18 stycznia 2017 r. zawierający żądanie opisane w badanej skardze.
Na marginesie dodać też należało, że wniosek z 18 stycznia 2017 r. jaki znajduje się w aktach administracyjnych został rozpoznany przez organ, który pismem z dnia 15 lutego 2017 r. udzielił wnioskodawcy wyczerpującej odpowiedzi w zakresie materii tego wniosku, tj. stwierdzenia nieważności wyboru trzech sędziów Trybunału Konstytucyjnego, ekstradycji Romana Polańskiego i więzień CIA w Polsce.
W świetle powyższego, wobec faktu, że organ nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku z [...] grudnia 2016 r., o jakim mowa w rozpoznawanej skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).