Uzasadnienie
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie:
- 1. wydawania decyzji administracyjnych,
- 2. postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty,
- 3. postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie
- 4. innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Należy w tym miejscu podkreślić, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa.
Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przedmiotowej sprawie R.P. wnosi o "zasądzenie, że strona przeciwna jest zobowiązana do zgodnego z prawem rozstrzygnięcia skarg skarżącego z dnia 5 sierpnia 2004 r. w przedmiocie wyjaśnienia pisma DK MON nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. oraz z dnia 22 września 2004 r. w przedmiocie wezwania do ponownego wyjaśnienia wskazanych naruszeń prawa". Skarżący wnosi ponadto o "zasądzenie, że strona przeciwna nie ma prawa uchylać się od udzielenia wyjaśnień i winna zobowiązać podległe mu organy do zaprzestania naruszania prawa".
W związku z tym, że Dyrektor Departamentu [...] Ministerstwa Obrony Narodowej nie był zobowiązany do wydania w tej sprawie aktu lub podjęcia czynności, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej stwierdzić należy, że skarga do Sądu w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna.
Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, iż wnioski skarżącego nie zostały pozostawione przez Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej bez odpowiedzi.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.