Uzasadnienie
M. Sp. z o. o. z siedzibą w R. – zwana dalej Spółką, w dniu 22 stycznia 2008 r. złożyła do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniosek o udostępnienie informacji publicznej w postaci dokumentów związanych z postępowaniem o udzielenie zamówienia publicznego z IV kwartału 2002 r., w wyniku którego został zakupiony w firmie C. komputer IBM z/800. Wniosek dotyczył następujących dokumentów:
- 1) specyfikacji istotnych warunków zamówienia,
- 2) protokołu postępowania wraz ze wszystkimi załącznikami,
- 3) treści oferty złożonej przez firmę C. w toku postępowania,
- 4) treści umowy zawartej na realizację zamówienia wraz ze wszystkimi załącznikami.
W dniu 27 lutego 2008 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w której wniosła nakazanie powyżej określonemu organowi udostępnienie informacji publicznej w zakresie złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 października 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 50/08 skargę Spółki oddalił.
W wyniku wniesionej przez Spółkę skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 października 2009 r. sygn. akt I OSK 322/09 uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m. in., że w sprawie wszczętej wnioskiem Spółki koniecznym było udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy mają do niej zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), czy też jak przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie, uregulowania zawarte w ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 664 z późn. zm.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie należało stosować ustawę o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Przez ocenę prawną, o której mowa w cytowanym wyżej art. 190, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ciążący na Sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie zaistniała.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Przedmiotowy wniosek został złożony przez Spółkę w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami tej ustawy polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Tak więc bezczynność następuje wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie konkretnej informacji.
Jak wynika z akt sprawy i stanowisk stron przedstawionych na rozprawie, żądane przez Spółkę informacje w zakresie określonym w pkt 1, 2 i 3 przedmiotowego wniosku nie zostały jej przez organ udostępnione w określonej formie, tzn. kserokopii żądanych dokumentów.
Podkreślić jedynie należy, iż żądanie udostępnienia informacji dotyczyło tych dokumentów, które odnoszą się do procedury związanej z zamówieniem publicznym. Zakres żądania nie mógł budzić żadnych wątpliwości, gdyż wniosek był jasno sprecyzowany.
Tym samym skoro organ milczał wobec wniosku strony złożonego w tej sprawie i w formie czynności materialno – technicznej nie przekazał żądanych dokumentów (informacji), czy też nie rozstrzygnął sprawy w inny, określony w ustawie o dostępie do informacji publicznej sposób, to pozostaje w bezczynności.
Zgodnie natomiast z art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na podstawie powyżej przytoczonego przepisu, Sąd zobowiązuje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku Spółki w zakresie określonym w sentencji wyroku, w terminie 14 dni od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi.