Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. J. N. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej także: "Minister" lub "organ") w sprawie jego wniosku z dnia [...] października 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 132 ze zm. - dalej także: "ustawa o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy") i wydanie decyzji w przedmiocie wyłączenia stosowania wobec skarżącego przepisów art. 15c, art. 22a i art. 24a tej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując w uzasadnieniu, iż w sprawie skargi J. N. wniesionej na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] października 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, zapadł już w dniu 21 grudnia 2018 r., w sprawie sygn. akt II SAB/Wa 618/18, wyrok WSA w Warszawie, którym Sąd ten m.in. zobowiązał organ do rozpatrzenia powyższego wniosku strony skarżącej, lecz - jak oświadczył organ - wyrok ten jeszcze nie wpłynął do organu, jako orzeczenie prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Należy zauważyć, że z chwilą wniesienia skargi do właściwego organu powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne.
Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens), która oznacza, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie sądowe i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej.
O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Z kolei, tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.
Warto zauważyć, że w dotychczasowym orzecznictwie wskazuje się wyraźnie, iż warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (vide: m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość wspomnianych już wyżej elementów podmiotowych i przedmiotowych (podobnie: m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11).
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżący J. N. zarzuca Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem skarżącego z dnia [...] października 2017 r. o zastosowanie wobec niego wyłączenia, o którym mowa w art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.
W tej sytuacji, nie ulega wątpliwości, że sprawa niniejsza jest tożsama ze sprawą sądową prowadzoną pod sygn. akt II SAB/Wa 618/18, dotyczącą skargi J. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2017 r. o zastosowanie art. 8a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy.
W sprawie prowadzonej pod sygn. akt II SAB/Wa 618/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2018 r. zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia wniosku skarżącego J. N. z dnia [...] października 2017 r. w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie, Sąd stwierdził w tym wyroku, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2018 r. jest prawomocny od dnia 14 lutego 2019 r.
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kolejna skarga J. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten sam organ, polegająca na nierozpoznaniu tego samego wniosku z dnia [...] października 2017 r. Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi więc zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są J. N. i Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, jak również tożsamość przedmiotowa.
Z powyższego wynika, że sprawa objęta przedmiotową skargą została już prawomocnie osądzona wspomnianym wyrokiem z dnia 21 grudnia 2018 r.
W tej sytuacji, inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na przewlekłe prowadzenie postepowania w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne, a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18).
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.