Uzasadnienie
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.
Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności może pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu.
W rozpatrywanej sprawie P. S. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego [...] w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia 16 czerwca 2005 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie określonym w punkcie a) tego wniosku, tzn. o przekazanie szczegółowych informacji o dokumentach oraz o wszelkich innych źródłach informacji, w oparciu o które Sąd w postanowieniu z dnia [...] marca 2002 r. sygn. akt [...] zawarł informację o tym, że żądając od Prezydenta RP informacji skarżący powoływał się na ustawę o dostępie do informacji publicznej. We wniosku skarżący zaznaczył, iż realizacja Jego wniosku powinna się odbyć na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie czy informacja, której udostępnienia żądał P. S., jest informacją publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie bowiem z przepisem art. 1 ust. 1 każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie.
Tymczasem wniosek P. S. dotyczył konkretnego postępowania w indywidualnej sprawie zainicjowanej zażaleniem skarżącego na postanowienie Prokuratora Rejonowego [...] o odmowie wszczęcia dochodzenia. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej czy polemiki z dokonanymi ustaleniami.
W niniejszej sprawie nie znajduje również zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej, bowiem skarżący nie domagał się informacji objętych zakresem tej ustawy, lecz jego wniosek dotyczył sprawy indywidualnej.
Ponadto stwierdzić należy, że na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej decyzję organ, do którego złożono wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wydaje w dwóch przypadkach:
- 1) w razie odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz
- 2) w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (art. 16 tej ustawy).
Zatem skoro wniosek skarżącego dotyczył wyłącznie sprawy indywidualnej, organ nie miał obowiązku wydawania decyzji o odmowie udostępnienia żądanych informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stąd nie można przyjąć, że Prezes Sądu Rejonowego [...] pozostawał w bezczynności.
Nadto wskazać należy, że organ pismem z dnia 29 czerwca 2005 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na Jego wniosek.
W tym stanie rzeczy skargę P. S. jako niedopuszczalną należało odrzucić.
Mają powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.