Uzasadnienie
Zgodnie z art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Przepisy prawa nie zobowiązują do mianowania pracownika służby cywilnej, zatrudnionego na podstawie umowy o pracę.
Stosownie natomiast do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999 r. Nr 49, poz. 483 ze zm.), spory o roszczenia ze stosunku pracy członka korpusu służby cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Przedmiotem skargi E.B. uczyniła bezczynność Dyrektora Generalnego Urzędu Służby Cywilnej w przedmiocie rozpatrzenia pism z dnia 21 stycznia 2002 r. i 14 lutego 2002 r. w sprawie mianowania.
W związku z tym, że sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy w przedmiocie mianowania jest sąd powszechny, uznać należało, iż również skarga na bezczynność organu w przedmiocie mianowania jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 5 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.