Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] grudnia 2013 r. Stowarzyszenie ["..."] w W. zwróciło się do Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania w [...] – Spółki z o. o. o udzielenie, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, m.in. odpowiedzi na pytania:
- - jakie ilości poszczególnych rodzajów odpadów (według kodów odpadów) były przekazywane do kompostowni [...] w poszczególnych latach od początku 2009 r. do chwili obecnej,
- - jakie ilości poszczególnych rodzajów odpadów (według kodów odpadów) były przekazywane na składowisko [...] w poszczególnych latach od początku 2009 r. do chwili obecnej.
Pismem z [...] lutego 2014 r. Spółka poinformowała wnioskodawcę, że organem właściwym do udzielenia odpowiedzi na postawione pytanie jest Marszałek Województwa [...]. Posiada on wiedzę w zakresie objętym wnioskiem, gdyż przedmiotowe informacje stanowiły element corocznie składanych przez Spółkę sprawozdań.
Wnioskodawca, nie czując się zaspokojony w swoich żądaniach, złożył do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Spółki. Podniósł, że Spółka nie może zwolnić się z obowiązku udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie, wskazując inny podmiot jako zobowiązany do działania.
W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że nie popadła w bezczynność w rozpoznaniu wniosku strony, gdyż ustosunkowała się do wniosku.
Przyznała, że przedmiotem pytania jest informacja publiczna. Zwróciła jednak uwagę na fakt, iż żądane informacje są dostępne w innym trybie, a więc nie powinno się w niniejszej sprawie stosować przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy informacja, o której przekazanie zwróciło się Stowarzyszenie, jest dostępna w trybie wynikającym z innego aktu prawnego niż ustawa o dostępie do informacji publicznej. Należy bowiem pamiętać o tym, że w myśl art. 1 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz.1198), przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacją publiczną.
Powołany przepis dopuszcza więc możliwość odmiennego, niż w omawianej ustawie, uregulowania kwestii dostępu do informacji publicznej w innych aktach prawnych. Konsekwencją takiego unormowania jest to, że ustawodawca dopuszcza możliwość, by w innych normach prawnych znajdowały się regulacje inne, niż zawarte w omawianej ustawie, a więc także m.in. np. zawężające krąg podmiotów uprawnionych do dostępu do informacji publicznej, czy też odmiennie regulujących jego zasady.
Stąd więc w sytuacji, gdy inna ustawa zawiera w sobie unormowania dotyczące dostępu do informacji publicznej, to nie zachodzi możliwość stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w celu obejścia tej innej regulacji. Inaczej rzecz ujmując, regulacje dotyczące dostępu do informacji publicznej, zawarte w innych aktach prawnych, wyłączają możliwość domagania się udostępnienia informacji publicznej w oparciu o unormowania ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że żądanie wniosku, w którego zakresie ogniskował się niniejszy spór, dotyczyło informacji, jaka jest przekazywana przez spółki zajmujące się zbieraniem odpadów komunalnych - Marszałkowi Województwa, zgodnie z ustawą z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2001 r. Nr 185, poz. 1243).
Poza sporem pozostawała również kwestia tego, iż żądana informacja posiadała przymiot informacji publicznej.
Nadto Spółka oświadczyła, że wykonała obowiązek wynikający z powołanej ustawy o odpadach i przekazała żądane informacje Marszałkowi Województwa [...].
Co zaś się tyczy trybu dostępu do omawianych informacji, to został on uregulowany w ustawie z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235). Zgodnie z art. 8 powołanego aktu prawnego, organy administracji są obowiązane do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie znajdujących się w ich posiadaniu lub które są dla nich przeznaczone. Nadto, w myśl regulacji zawartej w art. 9 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, udostępnieniu, o którym mowa w art. 8, podlegają informacje dotyczące raportów na temat realizacji przepisów dotyczących ochrony środowiska.
Z przytoczonego unormowania płyną więc dwa wnioski. Przede wszystkim podmiotami zobowiązanymi do udostępniania informacji o środowisku są wyłącznie organy administracji. To zaś sprawia, że nie można skutecznie domagać się udzielenia spornych wiadomości od innych podmiotów, w tym m.in. spółek zajmujących się odbiorem nieczystości.
Nadto, analiza przywołanego art. 9 ust. 1 pkt 4 powyższego aktu prawnego prowadzi do wniosku, że regulacja ta dotyczy zakresu przedmiotowego badanego pytania.
W świetle powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Spółki, zaprezentowane w niniejszej sprawie (patrz także wyrok w sprawie II SAB/Sz 77/12).
W sytuacji, gdy nie mogła ona uwzględnić żądania zawartego we wniosku, musiała powiadomić o tym stronę w formie pisma – co też uczyniła. Podejmując takie działania, zwolniła się zaś z zarzutu bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku.