Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/11 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił W. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego Ł. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 lutego 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/11 w punkcie pierwszym umorzył postępowanie oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295,20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu (pkt 2). Postanowieniem z dnia 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzupełnił wymienione wyżej postanowienie poprzez dodanie pkt. 3 o treści "zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania".
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt
I OSK 1485/12 oddalił skargę kasacyjną W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2012 r.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 4 sierpnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Radca prawny Ł. B. oświadczył, że pomoc prawna nie została opłacona ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.b tego rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny Ł. B. sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z tym, że wyznaczony radca prawny prowadził sprawę skarżącego w pierwszej instancji, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1c wskazanego rozporządzenia, tj. 120 zł. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.