Uzasadnienie
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i niepełnosprawną córką. Łączny dochód brutto w gospodarstwie domowym, na który składa się emerytura żony i świadczenie rodzinne, wynosi 1 011 zł netto. Wnioskodawca podał, że ze względu na wiek i stan zdrowia nie pracuje i nie uzyskuje obecnie żadnego dochodu. Oświadczył, że posiada udział wynoszący 1/3 w nieruchomości zabudowanej, mieszkanie o powierzchni 50,78 m2, udział wynoszący 1/2 we współwłasności nieruchomości garażowej o powierzchni 30 m2, samochód osobowy oraz oszczędności w wysokości 11.400 zł. Jako majątek wykazał również samochód fiat rok produkcji 2000 o wartości ok. 5.500 zł. Wskazał, że aktualna sytuacja finansowa rodziny jest trudna. Oszczędności stanowią zabezpieczenie finansowe ewentualnej konieczności naprawy lub zakupu nowego aparatu słuchowego dla niepełnosprawnej córki (koszt jednego aparatu wynosi 7 340 zł), a posiadany dochód musi wystarczyć nie tylko na dokonanie opłat związanych z eksploatacją mieszkania ale również kosztów porad lekarskich, rehabilitacji córki i dowozu do na zabiegi oraz do szkoły.
W oświadczeniu stanowiącym załącznik do wniosku skarżący podał dodatkowo, że w związku z niezapewnieniem bezpłatnego dowozu dziecka do szkoły i na rehabilitację koszty te ponosi aktualnie rodzina. Wskazał też na konieczność zapłaty 1 014,32 zł za ogrzewanie (przedłożył fakturę VAT opiewającą na wskazaną kwotę, rozliczenie za 2 miesiące).
Sytuacja majątkowa skarżącego jest znana Sądowi z urzędu, bowiem była ona przedmiotem oceny w ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonego do sprawy oznaczonej sygn. akt II SAB/Wa 95/06.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu wnioskodawcy stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dochód w wysokości 337 zł miesięcznie netto na jedną osobę w rodzinie, przy uwzględnieniu kosztów koniecznego utrzymania, kosztów opłat oraz wydatków związanych z dowozem dziecka do szkoły, czy kosztów rehabilitacji z pewnością nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wykazane oszczędności nie mogą zaś zostać przeznaczone na bieżące wydatki, gdyż w każdej chwili może zaistnieć konieczność zakupu lub wymiany aparatu słuchowego dla niepełnosprawnej córki. Skarżący wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1, 2 i 3 postanowienia.