Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2006 r. Z. L. zwrócił się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na 90 dni. Zarzucił organowi naruszenie art. 10 i 64 § 4 kpa. Wskazał, iż bez własnej winy nie brał udziału w toczącej się sprawie, ponieważ nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania z urzędu, w związku z tym nie mógł też żądać wyłączenia od udziału w sprawie osób orzekających już w jego sprawie. Dodał również, iż z uwagi na fakt, że jego wniosek dotyczy tylko wadliwości postępowania niezależnej od zakresu rzeczowego sprawy, organem właściwym, zgodnie z art. 6 ust 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.
W odpowiedzi Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] uznał się niewłaściwym w sprawie i na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przekazał wniosek Z. L. z dnia [...] lipca 2006 r. Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z art. 150 § 1 kpa organem właściwym do wydania aktu o wznowieniu postępowania lub jego odmowy jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Natomiast zgodnie z art. 150 § 2 jeżeli przyczyną wznowienia postępowania jest działalność organu wydającego decyzję w ostatniej instancji o wznowieniu postępowania rozstrzyga organ wyższego stopnia. Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 17 kpa organem wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi ministrowie. W związku z tym, iż wniosek o wznowienie postępowania dotyczy sprawy w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, organem właściwym jest Minister Pracy i Polityki Społecznej.
W dniu [...] sierpnia 2006 r. Z. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. wskazując, iż pomimo upływu ustawowego terminu, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa, organ nie rozpatrzył jego sprawy.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o umorzenie postępowania w sprawie przytaczając stan sprawy i powołując się na argumentację zawartą w postanowieniu z dnia [...] listopada 2006 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
O bezczynności organu administracji publicznej można mówić wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
W rozpatrywanej sprawie bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polega, zdaniem skarżącego, na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] lipca 2006 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] w przedmiocie utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na 90 dni.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Kontrola sądu dotyczy zatem tylko bezczynności, polegającej na niewydaniu przez organ administracji publicznej decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie lub niepodjęciu aktu, czy też niedokonaniu czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie należy stwierdzić jednoznacznie, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie pozostaje w bezczynności, albowiem wydał w dniu [...] listopada 2006 r. postanowienie nr [...], w którym uznał się niewłaściwym w sprawie i przekazał ja do rozpatrzenia Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.