Uzasadnienie
J.D., powołując się na ustawę z dnia 6 września 2003 r. o dostępie do informacji publicznej, w dniu [...] listopada 2010 r., w związku z otwarciem nowego budynku Miejskiego Przedszkola nr [...], złożył do Burmistrza Miasta G. wniosek o przesłanie w postaci listu elektronicznego w formacie pdf następujących dokumentów:
- 1) pozwolenia na użytkowanie obiektu,
- 2) dokumentację odbioru budowlanego,
- 3) kosztorys inwestycji.
Wnioskodawca poprosił również o przedstawienie łącznych kosztów inwestycji oraz szczegółowych informacji w jakiej części środki na budowę pochodziły ze środków zewnętrznych (np. Unii Europejskiej, Samorządu Województwa [...]).
W odpowiedzi na powyższy wniosek, Burmistrz Miasta G. udzielił wnioskodawcy następującej informacji:
Gmina Miasta G. w dniu [...] lutego 2010 r. uzyskała decyzja nr [...] pozwolenie na użytkowanie przedszkola miejskiego wraz z elementami małej architektury zlokalizowanego w G. przy u. [...], dz. nr ewid. [...]. Łączne koszty wydatkowane na budowę przedszkola wraz z wyposażeniem wyniosły 3 690 969, 26 zł, co w całości zostało pokryte z budżetu Miasta G. J.D. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta G. Skarżący we wniesionej skardze podniósł, iż powyżej określony organ nie rozpoznał jego wniosku z dnia [...] listopada 2010 r. o udzielenie informacji publicznej i nie przekazał mu żądanych dokumentów.
Skarżący wniósł o zobowiązanie organu o udzielenia żądanych informacji publicznych.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że piśmie z dnia [...] listopada 2010 r. udzielono skarżącemu żądanych informacji publicznych. W ocenie Burmistrza Miasta G. pozwolenie na użytkowanie, jako dokument uzyskany w indywidualnym postępowaniu administracyjnym nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.)), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powyżej określonych przepisów sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość Sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych.
W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 z późn. zm.) obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (ust. 1). Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Tryb udzielania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2, określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu ich regulaminy (ust. 4).
Natomiast art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej (...).
Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 powołanej ustawy. Z treść tych przepisów wynika, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty nie będące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego.
W powyższym rozumieniu, żądane przez skarżącego informacje spełniają warunki informacji publicznej, dotyczą bowiem działania organu wykonującego funkcje publiczne tzn. Burmistrza Miasta G. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i formie zgodnych z wnioskiem (...).
Skarżący żądał udostępnienia informacji publicznej w formie elektronicznej dokumentu pdf. Żądanie to przez organ nie zostało spełnione. Należy bowiem wyjaśnić, iż poinformowanie o treści dokumentu, nie jest równoznaczne z udostępnieniem samego dokumentu. Skoro ustawodawca przyznał wnioskodawcy uprawnienie do wskazania formy w jakiej ma nastąpić udostępnienie informacji, a także określenie zakresu, w jakim ma nastąpić udostępnienie, to organ winien to uprawnienie respektować. W przeciwnym bowiem razie naraża się na zarzut bezczynności, tak jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie.
Odnosząc się z kolei do odmowy udostępnienia pozwolenia na użytkowanie, ponieważ – jak twierdzi organ nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, należy wskazać, że organ nie uzasadnił swojego stanowiska. A był do tego zobowiązany.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
Orzekając o kosztach, Sąd działał na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 powyżej określonej ustawy.