Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 213/12

Uzasadnienie

J. R. zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata.

We wniosku podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, od prawie dwóch lat nie ma pracy, a na jego obecny dochód składa się kwota 1.200 zł brutto – 980 netto zł, z tytułu wynajmu części domu.

Jednocześnie oświadczył, że oprócz domu o powierzchni 50 m2, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności.

Wskazał, że ponosi następujące wydatki:

1. - podatek do Urzędu Skarbowego od wynajmu, w kwocie 216 zł + 2,50 zł miesięcznie,
2. - podatek od nieruchomości do Urzędu Gminy - 506 zł rocznie,
3. - opał – 2.500 zł rocznie,
4. - energia elektryczna – 200 zł za 6 miesięcy,
5. - wyżywienie – 400 zł miesięcznie,
6. - odzież, środki czystości – około 90 zł miesięcznie.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie J. R., stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Jak wynika ze złożonego wniosku skarżący mieszka sam, pozostaje bez pracy od około 2 lat, nie posiada oszczędności, a osiągany obecnie przez niego dochód wynosi 980 zł.

Biorąc pod uwagę powyższe, a także rosnące koszty utrzymania należy uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.