Uzasadnienie
J.P. w dniu [...] października 2005 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie nierozpatrzenia raportu z dnia [...] czerwca 2005 r. dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji. Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w K. pismem z dnia [...] czerwca 2005 r. powiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 7, poz. 58 ze zm.) oraz wezwał do nadesłania pisemnego oświadczenia określającego czy raport z dnia [...] czerwca 2005 r. należy traktować jako raport zgłaszający wystąpienie ze służby w trybie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. W związku z powyższym w dniu [...] czerwca 2005 r. J.P. złożył oświadczenie, w którym podtrzymał wniosek wystąpienia ze służby z dniem [...] czerwca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między tymi organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. (art. 1 § 2 cytowanej ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 3 § 2 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne,
- 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
Skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i § 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przesłanką dopuszczalności postępowania przed sądem administracyjnym w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji sprowadza się do tego, że skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w przepisach.
W przedmiotowej sprawie skarżący przed złożeniem skargi winien był wykorzystać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), tzn. wnieść do Komendanta Głównego Policji, jako organu wyższego stopnia, w stosunku do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., zażalenie na niezałatwienie sprawy w przewidzianym ustawowo terminie. Z akt sprawy wynika jednak, że skarżący nie dopełnił tego obowiązku.
Należy zatem stwierdzić, że wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nastąpiło przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.