Uzasadnienie
J. G., reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 19 lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Pismem z dnia 29 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej, wobec udzielenia w dniu 20 kwietnia 2017 r. odpowiedzi na wniosek z dnia 19 lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi oraz kwoty 480 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Wobec umorzenia postępowania sądowego na skutek cofnięcia skargi, wniosek o zasądzenie od Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego nie mógł zostać uwzględniony, bowiem brak jest w przedmiotowej sprawie podstaw prawnych do skutecznego żądania zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W art. 209 P.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 tej ustawy) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w przypadku cofnięcia skargi, dlatego Sąd nie uwzględnił wniosku w zakresie zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.