Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2014 r. D. P. zwrócił się do Rektora Uniwersytetu [...] w [...] o udostępnienie dokumentów dotyczących projektu badawczo rozwojowego "Model regulacji jawności i jej ograniczeń w demokratycznym państwie prawnym" - realizowanym przez Wydział [...] Uniwersytetu [...] w [...]:
- 1. umowy na wykonanie projektu zawartej z [...]
- 2. umowy ze współwykonawcami projektu (partnerami);
- 3. imion i nazwisk osób realizujących projekt ich funkcji w tym projekcie;
- 4. harmonogramu projektu, regulaminu itp.;
- 5. informacji o wykonanych już działaniach w ramach projektu i przewidzianych działaniach w przyszłości;
- 6. dotychczasowych wyników badań.
Przy piśmie z dnia 12 marca 2014 r. Rektor Uniwersytetu [...] w [...] udzielił wnioskowanej informacji.
Pismem z dnia 4 marca 2014 r. D.P. złożył skargę na bezczynność Rektora [...] w [...] w zakresie nie udzielenia informacji zawartej we wniosku z [...] lutego 2014 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując że udzielił wnioskowanej informacji.
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |
|Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), | |sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta | |sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. |
|Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje| |także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ. |
|W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub | |czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez | |prawo terminie. |
|Jakkolwiek przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określają na czym polega stan bezczynności organów | |administracji publicznej, to w orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do| |czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie | |w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie | |podjął stosownej czynności (por. T. Woś: Postępowanie sądowoadministracyjne, Wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996, s. 62 - 63). Dla | |dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty, lub | |czynność nie została dokonana, a w szczególności, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością | |organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna | |zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie | |wymaga jej wydania (por. wyrok NSA – OZ we Wrocławiu z 14 czerwca 1983 r., sygn. akt.
SA/Wr 6/83, " Gazeta Prawnicza " 1983 r., nr 24 | |), albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 5 listopada 1987 r., IV SAB 23/87, | |ONSA 1988, nr 1 poz.
- 13. oraz W. Bochenek: "Bezczynność a milczenie organu administracji", Samorząd Terytorialny 2003 r., nr 12, s. | |49). |
|Wskazać jednocześnie należy, że w sprawach skarg na bezczynność organu sąd orzeka, biorąc za podstawę stan faktyczny sprawy w czasie | |wydania orzeczenia sądowego. Jeżeli zatem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na | |bezczynność, organ administracji publicznej wydał akt lub dokonał czynności, chociażby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza | |to, że organ nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na tzw. milczenie władzy. Nie może bowiem zobowiązać | |organu do określonego działania, które przed dniem orzekania zostało już podjęte. W takich przypadkach, zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 | |ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które z innych | |przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie powszechnie przyjmuje się bowiem, że | |bezprzedmiotowość postępowania sądowego nie zachodzi w przypadku wydania aktu lub podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej| |dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których organ pozostawał w bezczynności (por. uchwała | |siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r. sygn. akt II OSK 85/05. Lex | |nr 188791; postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 1987 r. sygn. akt IV SAB 14/86, ONSA 1987/1/7). |
|Taka sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Skarżący przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie | |uczynił bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w [...] w zakresie udostępnienia żądanej przez niego we wniosku z [...] lutego 2014. | |informacji publicznej. |
|Po wniesieniu przez D. P. skargi do Sądu, organ w piśmie z dnia 12 marca 2014 r. udzielił mu żądanej informacji. | |W tej sytuacji postępowanie w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do udostępnienia żądanej informacji publicznej stało się | |bezprzedmiotowe i należało je w tym zakresie umorzyć. |
|Z uwagi jednak na to, że w dacie wystąpienia ze skargą występowała bezczynność, gdyż żądana informacja mieściła się w pojęciu | |informacji publicznej Sąd obowiązany był ocenić – stosownie do przepisu art. 149 § 1 P.p.s.a. – czy bezczynność organu miała miejsce z | |rażącym naruszeniem prawa. |
|Analiza przebiegu postępowania oraz podejmowanych przez organ czynności w sprawie doprowadziła Sąd do wniosku, że w rozpoznawanej | |sprawie bezczynność organu nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa. |
|Po wniesieniu skargi do Sądu, organ w trybie samokontroli zmodyfikował swoje pierwotne stanowisko udostępniając skarżącemu żądaną | |informację. |
|Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 | |sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, | |Sąd orzekł na zasadzie art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 1 i 2 ww. ustawy. |