Uzasadnienie
A. S. zarzucił Szefowi Służby Cywilnej bezczynność polegającą na nierozpatrzenia jego odwołania z dnia 13 kwietnia 2004 r. od postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora [...] w Ministerstwie Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej -[...].
Należy zauważyć, że rozstrzygnięcie Szefa Służby Cywilnej wydane w dniu [...] kwietnia 2004 r. nr [...]na skutek złożonego przez skarżącego odwołania od wyniku konkursu jest decyzją administracyjną.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, pisma zawierające rozstrzygnięcia w sprawie załatwianej w drodze decyzji są takimi orzeczeniami, nawet jeśli nie zachowują w pełni sformalizowanych wymagań przewidzianych w art. 107 § 1 Kpa., jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzji. Do takich elementów orzecznictwo zalicza przede wszystkim oznaczenie organu administracji, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o stanie sprawy i podpis osoby reprezentującej organ.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wtedy, gdy organ - będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności - pozostaje w zwłoce.
Skoro więc organ wydał decyzję i decyzja ta została skarżącemu doręczona przed złożeniem skargi, to skargę w takim stanie sprawy należało uznać za niedopuszczalną.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.