Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 230/16 po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1978/13: stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 1 wyroku); oddalił wniosek o wymierzenie grzywny (pkt 2 wyroku); umorzył postępowanie w pozostałym zakresie (pkt 3 wyroku).
Odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 lipca 2016 r.
Sąd doręczając skarżącemu odpis przedmiotowego wyroku wraz z uzasadnieniem pouczył skarżącego o dopuszczalności skargi kasacyjnej oraz o terminie i sposobie jej wniesienia.
Pismem z dnia 22 lipca 2016 r. (25 lipca 2016 r. – data stempla pocztowego na kopercie zawierającej pismo) skarżący, powołując się na art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - w części dotyczącej oddalenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny, wnosząc o jego uchylenie w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 1978/13 wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 230/16 - w pkt 2 wyroku - oddalił wniosek o wymierzenie grzywny.
Sąd orzekając w ww. zakresie działał na podstawie art. 149 § 2 ppsa, zgodnie z którym Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Właściwym środkiem zaskarżenia przysługującym od ww. wyroku WSA w Warszawie jest skarga kasacyjna, zgodnie z art. 173 § 1 ppsa, o czym skarżący został pouczony w piśmie Sądu z dnia 19 lipca 2016 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
Wniesienie przez skarżącego w rozpoznawanej sprawie niewłaściwego środka zaskarżenia w postaci zażalenia, pomimo tego, że Sąd przesyłając odpis wyroku wraz z uzasadnieniem prawidłowo pouczył skarżącego o formie jego zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, prowadzi do odrzucenia wniesionego przez skarżącego zażalenia.
Skarżący w treści zażalenia powołał się na treść art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: ukaranie grzywną.
Wyjaśnić należy, że przepis art. 194 § 1 pkt 10 ppsa, ma zastosowanie w przypadku grzywny wymierzonej na podstawie art. 55 § 1 ppsa oraz art. 112 ppsa.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.